Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Οι (άγνωστες) αποικίες των Γερμανών στο Αζερμπαϊτζάν

on Δευτέρα, 05 Οκτωβρίου 2020. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Από Euronews

Οι (άγνωστες) αποικίες των Γερμανών στο Αζερμπαϊτζάν

  

Από Euronews  •  ανανεώθηκε πριν: 27/04/2015

Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

To Χέλεντορφ ήταν η πρώτη γερμανική αποικία στο Αζερμπαϊτζάν και η πρώτη Αζέρικη πόλη που δημιουργήθηκε από αλλοδαπούς, το μακρινό 1819. Αργότερα μετονομάστηκε σε Κχανλάρ, αλλά τώρα είναι γνωστό ως Γκόιγκολ και φέρει την ανεξίτηλη σφραγίδα 122 χρόνων γερμανικής πολιτιστικής επιρροής.

Οι Γερμανοί άποικοι έφτασαν για πρώτη φορά στο Αζερμπαϊτζάν το 1818. Διακόσιες οικογένειες ήρθαν στην υπάρχουσα πόλη του Ελισάβετπολ, που τώρα ονομάζεται Γκαντζά. Το Χέλεντορφ ιδρύθηκε ένα χρόνο αργότερα από περίπου 120 οικογένειες. Το 1918 πάνω από 6.000 Γερμανοί είχαν μεταφερθεί για διάφορους λόγους στην περιοχή του Καυκάσου, σε οκτώ συνολικά αποικίες που δημιουργήθηκαν εκεί.

«Οι Γερμανοί που έφτασαν εδώ στις αρχές του 19ου αιώνα ήρθαν από την Βυρτεμβέργη, εξαιτίας της φτώχειας στην χώρα τους και των άθλιων συνθηκών διαβίωσης, του πολέμου και της έλλειψης θέσεων εργασίας. Την ίδια περίοδο η ρωσική κυβέρνηση ήθελε να αυξήσει τον αριθμό των χριστιανών στην περιοχή», εξηγεί η Σερζίν Χουμπάτοβα, επικεφαλής του Γραφείου Πολιτισμού και Τουρισμού της περιοχής.

Πλέον δεν υπάρχουν Γερμανοί στο Γκοϊγκολ. Ο τελευταίος ονομαζόταν Βίκτορ Κλάιν και έφυγε από την ζωή το 2007 σε ηλικία 72 ετών.

Ο φίλος του, Φικρέτ Ισμαίλοφ, μας ξενάγησε στο σπίτι του, το οποίο είχε χτιστεί από τον πατέρα του Βίκτορ. Στην κάμερα του euronews δόθηκε ειδική άδεια να περιηγηθεί στο τελευταίο αυτό γερμανικό σπίτι στην πόλη, το οποίο σύντομα θα μετατραπεί σε μουσείο.

Η είσοδος σε αυτό το σπίτι είναι ένα ταξίδι στον χρόνο. Ο Βίκτορ Κλάιν ήταν τεχνικός ραδιοφώνου. Πέρα από τα Γερμανικά, μπορούσε να μιλήσει Αζέρικα και Ρώσικα. Ο ίδιος είχε αφομοιώσει πολλές διαφορετικές κουλτούρες και ουσιαστικά αποτελούσε ένα αμάλγαμά τους.

«Εγώ και ο Βίκτορ συναντηθήκαμε για πρώτη φορά το 1951, σε μία κατασκήνωση. Από το 1951 μέχρι και τον θάνατό του ήμασταν φίλοι, επισκεπτόμασταν ο ένας τον άλλον, ήμασταν πολύ κοντά», θυμάται.

Το 1941, μετά την επίθεση των Ναζί κατά της Σοβιετικής Ένωσης, η Μόσχα εξέδωσε διάταγμα με το οποίο εξορίστηκαν οι Γερμανοί από τον Καύκασο. Όμως η οικογένεια του Βίκτορ παρέμεινε, αλλά ήταν μια εξαίρεση.

Σε μόλις μία εβδομάδα περίπου 200.000 Γερμανοί απελάθηκαν από τον Καύκασο προς την Κεντρική Ασία και την Σιβηρία. Πάνω από 22.000 έπρεπε να εγκαταλείψουν το Αζερμπαϊτζάν και να εξοριστούν. Ήταν ένα πλήγμα για μια κοινότητα που είχε διαδραματίσει τόσο σημαντικό ρόλο στην οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική ζωή της περιοχής.

Ο Φικρέτ εξηγεί: «Ο πατέρας του Βίκτορ ήταν ένας ανώτερος Πολωνός γιατρός, ήταν μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος. Εκείνη την εποχή υπήρξε μια απόφαση ότι τα μεικτά ζευγάρια δεν θα απελαθούν. Για αυτόν τον λόγο, τους άφησαν να μείνουν».

Ο Βίκτορ όπως και πολλοί άλλοι Γερμανοί της πόλης λάτρευαν να παράγουν σπιτικό κρασί. Αυτό το πάθος ήταν αρκετά διαδεδομένο στο Γκοϊγκολ. Ακόμα και σήμερα ένας επισκέπτης έχει την ευκαιρία να γευθεί τοπικά παραγόμενο κρασί.

Ο οίνος είναι μέρος της κληρονομιάς των Γερμανών Αποίκων. Το 1860 δημιούργησαν το πρώτο οινοποιείο του Αζερμπαϊτζάν, φυσικά στο Γκοϊγκολ. Η εταιρεία που δημιουργήθηκε από τα αδέρφια Φόρερ και Χούμελ παρήγαγε περίπου το 60% του οίνου της περιοχής ως το τέλος του 19ου αιώνα. Σήμερα παραμένει ένα από τα πιο παραγωγικά οινοποιεία της χώρας. Το εργοστάσιο συνέχισε να λειτουργεί κατά τη σοβιετική περίοδο, παρήγαγε κονιάκ και οινοπνευματώδη ποτά που πωλούνταν στη ρωσική αγορά και στην Ευρώπη.

Οι Γερμανοί άφησαν επίσης το στίγμα τους σε σχέση με την αρχιτεκτονική και την πολεοδομία.

Η πρώτη Λουθηρανική εκκλησία του Αζερμπαϊτζάν χτίστηκε στο Γκοϊγκολ το 1857. Σήμερα είναι μουσείο. Περπατώντας γύρω από το κέντρο της πόλης, ο επισκέπτης συναντά πάνω από 300 γερμανικά σπίτια κατά μήκος των, κατά βάση πέντε, κύριων δρόμων. Όλοι αυτοί οι δρόμοι είναι ευθείες, σε αντίθεση με την παλιότερη αρχιτεκτονική που υπήρχε.

«Υπάρχουν πράγματα που μάθαμε από αυτούς και πράγματα που έμαθαν από εμάς. Το 1822 αυτό το είδος της κατασκευής ήταν κάτι εξαιρετικά μεγάλο,» λέει ο Φικρέτ, ο οποίος ήταν αρχιτέκτονας. «Εκείνη την εποχή οι δρόμοι στις πόλεις του Αζερμπαϊτζάν ήταν κυρτοί».

Οι Γερμανοί ήταν μια ενεργή και καλά ενσωματωμένη κοινότητα στο Αζερμπαϊτζάν. Η κληρονομιά τους έχει γίνει μέρος της πολιτιστικής κληρονομιάς της χώρας.

 

ΠΗΓΗ:https://gr.euronews.com/2015/04/27/german-footprints-in-the-caucasus

Μεταναστευτικό-Αναφορά Αυγούστου 2020

on Σάββατο, 12 Σεπτεμβρίου 2020. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Ομάδας μελετητών υπό τον Ιπποκράτη Δασκαλάκη Διευθυντή Μελετών ΕΛΙΣΜΕ

Προς ένα νέο Ευρωπαϊκό Σύμφωνο για τη Μετανάστευση και το Άσυλο

on Τετάρτη, 09 Σεπτεμβρίου 2020. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Της Δρος Εβίτας Διονυσίου, Διδάκτωρ Διεθνούς Οικονομικού Δικαίου/ Ευρωπαϊκού Δικαίου. Είναι Καθηγήτρια Ευρωπαϊκού Δικαίου στη Σχολή Αξιωματικών της Ελληνικής Αστυνομίας και Διεθνούς Εμπορικού Δικαίου στο Μητροπολιτικό Κολλέγιο.

Προς ένα νέο Ευρωπαϊκό Σύμφωνο για τη Μετανάστευση και το Άσυλο: το ακανθώδες ζήτημα της αλληλεγγύης και της δίκαιης κατανομής των ευθυνών

 

Δρ. Εβίτα Διονυσίου*

 

Εισαγωγή

 

Το 2015, η Ευρωπαϊκή Ένωση ήρθε αντιμέτωπη με μία πρωτοφανή μεταναστευτική/ προσφυγική κρίση. Οι μαζικές εισροές έφεραν στην επιφάνεια τις αδυναμίες των πολιτικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης αναφορικά με τη διαχείριση των εξωτερικών της συνόρων, τη μετανάστευση και το άσυλο και κατέδειξαν την ανάγκη για μία φιλόδοξη αναμόρφωσή τους.

Υπό αυτή τη λογική, η νέα Επιτροπή -υπό την προεδρία της Ursula von der Leyen- υποσχέθηκε μια ουσιαστική αναθεώρηση των πολιτικών ασύλου και μετανάστευσης[1]. Ειδικότερα, στις 29 Ιανουαρίου 2020, δημοσιοποίησε το νέο πρόγραμμα εργασίας, θέτοντας συγκεκριμένες προτεραιότητες. Στο πλαίσιο της πέμπτης προτεραιότητας («Προώθηση του ευρωπαϊκού τρόπου ζωής μας»), η Επιτροπή ανακοίνωσε την πρόθεσή της να υποβάλει πρόταση για ένα νέο Ευρωπαϊκό Σύμφωνο για τη Μετανάστευση και το Άσυλο (εφεξής «νέο Σύμφωνο»)[2].

Έκτοτε, η δημοσιοποίηση της σχετικής πρότασης έχει αναβληθεί αρκετές φορές, μεταξύ άλλων, λόγω της κρίσης που επέφερε η πανδημία COVID-19: η συμφωνία για το σχέδιο ανάκαμψης για την αντιμετώπιση της κρίσης που επέφερε η πανδημία, σε συνδυασμό με το Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο για την περίοδο 2021-2027, κατέστη πρώτη προτεραιότητα, θέτοντας –προσωρινά- σε δεύτερη μοίρα το μεταναστευτικό/ προσφυγικό ζήτημα.

Η Επιτροπή, λοιπόν, βρίσκεται ενώπιον μιας ιστορικής ευκαιρίας να παρουσιάσει ένα φιλόδοξο νέο Σύμφωνο, που θα περιλαμβάνει –μεταξύ άλλων- έναν μηχανισμό που θα διασφαλίζει τη γνήσια αλληλεγγύη και τον πραγματικό επιμερισμό των ευθυνών μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Θα ανταποκριθεί στην ιστορική αυτή πρόκληση;

 

Το περιεχόμενο του νέου Συμφώνου για τη Μετανάστευση και το Άσυλο

 

Επί του παρόντος, οι πληροφορίες για το περιεχόμενο του νέου Συμφώνου παραμένουν συγκεχυμένες. Ωστόσο, στο προαναφερθέν πρόγραμμα εργασίας της Επιτροπής, γίνεται αναφορά σε μία «ολιστική προσέγγιση, στην οποία θα αναγνωρίζεται η άρρηκτη σύνδεση των εσωτερικών με τις εξωτερικές πτυχές της μετανάστευσης»[3]. Εκφράζεται, επίσης, η πρόθεση δημιουργίας ενός πιο ανθεκτικού, ανθρώπινου και αποτελεσματικού συστήματος μετανάστευσης και ασύλου, το οποίο θα ενισχύει την εμπιστοσύνη στο Χώρο Schengen[4].

Πέραν των ανωτέρω, σύμφωνα με τον Αντιπρόεδρο της Επιτροπής Μαργαρίτη Σχοινά (αρμόδιο για την προώθηση του ευρωπαϊκού τρόπου ζωής), το νέο Σύμφωνο θα εδράζεται στους ακόλουθουςτρεις πυλώνες:

  • τη σύναψη συμφωνιών συνεργασίας με τις χώρες προέλευσης και τράνζιτ,
  • την κοινή, ισχυρή διαχείριση των εξωτερικών συνόρων[5],
  • τον επιμερισμό των βαρών μεταξύ των κρατών μελών[6].

Επομένως, έχει ήδη εκφραστεί εκ μέρους του Αντιπροέδρου της Επιτροπής, η πρόθεση να κινηθεί το νέο Σύμφωνο προς την κατεύθυνση του επιμερισμού των βαρών μεταξύ των κρατών μελών.

Ωστόσο, κρίνοντας από ορισμένα έγγραφα που έχουν διαρρεύσει από τα τέλη του 2019, ελλοχεύει ο κίνδυνος να καταλήξει η Επιτροπή στην πρόταση ενός αποδυναμωμένου και λιγότερο φιλόδοξο νέου Συμφώνου, στο πλαίσιο ενός συμβιβασμού για την επίτευξη συμφωνίας μεταξύ των κρατών μελών (δεδομένου ότι εξακολουθούν να υφίστανται  σημαντικές αποκλίσεις μεταξύ των κρατών μελών επί ορισμένων κρίσιμων ζητημάτων- όπως η αναθεώρηση του Δουβλίνου και ο μηχανισμός αλληλεγγύης, που συνιστούν αλληλένδετα ζητήματα)[7].

 

Το υπάρχον έλλειμμα αλληλεγγύης

 

Σύμφωνα με το άρθρο 80 ΣΛΕΕ, οι πολιτικές σχετικά με τους ελέγχους στα σύνορα, το άσυλο και τη μετανάστευση πρέπει να διέπονται από την αρχή της αλληλεγγύης και της δίκαιης κατανομής των ευθυνών, μεταξύ άλλων και στο οικονομικό επίπεδο. Η νομική υποχρέωση για αλληλεγγύη επαναλαμβάνεται και στο άρθρο 67(2) ΣΛΕΕ, όπου τονίζεται ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση αναπτύσσει κοινή πολιτική στους τομείς του ασύλου, της μετανάστευσης και του ελέγχου των εξωτερικών συνόρων, η οποία εδράζεται στην αλληλεγγύη μεταξύ των κρατών μελών.

Η απρόσκοπτη λειτουργία του Χώρου Ελευθερίας, Ασφάλειας και Δικαιοσύνης προϋποθέτει ένα πολύ υψηλό επίπεδο αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών μελών. Ωστόσο, κάτι τέτοιο δεν απαντάται στην πράξη, όπως αποδείχθηκε περίτρανα με την μεταναστευτική/ προσφυγική κρίση του 2015-2016.

Σημειώνεται ότι ένα από τα βασικά εργαλεία της ενωσιακής πολτικής για το άσυλο, ο Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 604/2013 (Κανονισμός Δουβλίνο III)[8] έχει δεχτεί δριμεία κριτική, με το αιτιολογικό ότι οδηγεί σε ασύμμετρη κατανομή των βαρών μεταξύ των κρατών μελών. Ο εν λόγω Κανονισμός θεσπίζει  κριτήρια και μηχανισμούς για τον προσδιορισμό του κράτους μέλους που είναι υπεύθυνο για την εξέταση αίτησης διεθνούς προστασίας που υποβάλλεται σε κράτος μέλος από υπήκοο τρίτης χώρας ή από απάτριδα. Η κύρια στόχευση των ρυθμίσεων είναι να αποτραπεί το λεγόμενοrefugees in orbit”[9]. Για αυτόν ακριβώς το λόγο, ο Κανονισμός ορίζει ότι, ανεξάρτητα από το κράτος μέλος στο οποίο απευθύνει την αίτηση ο υπήκοος τρίτου κράτους, αρμόδιο για την εξέτασή της είναι ένα μόνο κράτος μέλος. Ο εν λόγω Κανονισμός έχει επικριθεί ευρέως, με το αιτιολογικό ότι παγιδεύει τους υπηκόους των τρίτων κρατών στις χώρες πρώτης υποδοχής, οδηγώντας σε δυσανάλογη επιβάρυνση των τελευταίων[10].

Εγείρεται, επομένως, το εύλογο αίτημα για αντιμετώπιση αυτής της ασύμμετρης κατανομής των βαρών μεταξύ των κρατών μελών, μέσω της αναθεώρησης των οικείων πολιτικών προς την κατεύθυνση της ενίσχυσης της αλληλεγγύης και της διασφάλισης του δίκαιου επιμερισμού των ευθυνών μεταξύ των κρατών μελών.

Ωστόσο, το εγχείρημα της ενίσχυσης της αλληλεγγύης και της δίκαιης κατανομής των ευθυνών έχει αποδειχτεί ακανθώδες, καθώς μεταξύ των κρατών μελών υφίστανται σημαντικές αποκλίσεις. Για παράδειγμα, οι χώρες της πρώτης γραμμής –μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα- λόγω της γεωγραφικής τους θέσης, δεν έχουν άλλη επιλογή από το να δεχτούν μετανάστες/ πρόσφυγες.  Γι’ αυτό το λόγο, οι χώρες αυτές θεωρούν κρίσιμο το στοιχείο της έμπρακτης αλληλεγγύης και ζητούν έναν μηχανισμό υποχρεωτικής μετεγκατάστασης των αιτούντων άσυλο σε όλα τα κράτη μέλη. Η Γερμανία –η οποία ανήκει στις χώρες προορισμού- υποστηρίζει την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη και τη δίκαιη κατανομή των ευθυνών[11], αν και όλα δείχνουν ότι προσανατολίζεται προς την επιλογή της «ευέλικτης αλληλεγγύης». Στην αντίθετη πλευρά, βρίσκονται οι χώρες του Visegrád (Ουγγαρία, Πολωνία, Σλοβακία, Τσεχία) οι οποίες είναι κατηγορηματικά αρνητικές στον επιμερισμό των βαρών. Είναι, επομένως, προφανής η ανάγκη εξεύρεσης μιας συμβιβαστικής λύσης, προκειμένου να μπορέσει να προχωρήσει η πρόταση για το νέο Σύμφωνο.

 

Η προσέγγιση της «υποχρεωτικής ευέλικτης αλληλεγγύης»

 

Στο πλαίσιο ενός συμβιβασμού, για την επίτευξη συμφωνίας μεταξύ των κρατών μελών, η Επιτροπή ενδέχεται να καταλήξει στην επιλογή της λεγόμενης «υποχρεωτικής ευέλικτης αλληλεγγύης».

Ο Αντιπρόεδρος της Επιτροπής χρησιμοποίησε το μεταφορικό σχήμα των «καλαθιών αλληλεγγύης», προκειμένου να περιγράψει την ως άνω προσέγγιση[12]. Στην περίπτωση της «υποχρεωτικής ευέλικτης αλληλεγγύης», η συνεισφορά θα είναι υποχρεωτική για όλα τα κράτη μέλη. Ωστόσο, μπορεί να υπάρχει διαφοροποίηση ως προς τη φύση της συνεισφοράς. Για παράδειγμα, ορισμένα κράτη μέλη μπορεί να συνεισφέρουν με την παροχή οικονομικών πόρων, γεμίζοντας ένα καλάθι. Άλλα κράτη μέλη μπορεί να παρέχουν επιχειρησιακή υποστήριξη (για παράδειγμα, στον έλεγχο των συνόρων ή στις επιχειρήσεις επιστροφής), ή να συνεισφέρουν σε άλλο καλάθι, για παράδειγμα, φιλοξενώντας τους αιτούντες άσυλο. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, όλα τα κράτη μέλη θα είναι υποχρεωμένα να συνεισφέρουν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο.

Αν και οι λεπτομέρειες μιας πιθανής τέτοιας προσέγγισης δεν είναι γνωστές, εγείρονται ορισμένα ερωτήματα για την αποτελεσματικότητά της. Για παράδειγμα, οι χώρες πρώτης υποδοχής –μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα- μπορεί να απορρίψουν μία τέτοια πρόταση, φοβούμενες ότι ο εθελοντικός χαρακτήρας της μετεγκατάστασης δε θα ανταποκριθεί στις ανάγκες τους[13].

Σε κάθε περίπτωση, τίθεται το εξής ερώτημα: πώς ένα σύστημα «καλαθιών» -στο οποίο τα κράτη μέλη θα έχουν την ευχέρεια να επιλέξουν τον τρόπο συνεισφοράς τους- θα μπορέσει να οδηγήσει στην αποτελεσματική διαχείριση τυχόν αυξημένων εισροών στο μέλλον; Υπό αυτή την οπτική, καθίσταται αναγκαίο ένα δίχτυ ασφαλείας (υπό τη μορφή, για παράδειγμα, της δέσμευσης των κρατών μελών να ενισχύουν άμεσα τη συνδρομή τους, σε περίπτωση σημαντικής αύξησης των μεταναστευτικών/ προσφυγικών εισροών)[14].

 

Η ανάγκη για μία φιλόδοξη πρόταση εκ μέρους της Επιτροπής

 

Είναι προφανές ότι η αναμόρφωση των ενωσιακών πολιτικών ασύλου και μετανάστευσης δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί, δίχως συμβιβασμούς. Σε κάθε περίπτωση, όμως, το νέο Σύμφωνο θα πρέπει να διασφαλίζει τη γνήσια αλληλεγγύη και το δίκαιο επιμερισμό των ευθυνών μεταξύ των κρατών μελών.

Προς τούτο, η Επιτροπή θα πρέπει να επιδείξει το αναγκαίο σθένος και να υποβάλει μία πρόταση η οποία θα υποστηρίζει την αρχή της αλληλεγγύης, όπως αυτή κατοχυρώνεται από τις Συνθήκες[15].

Αρχικά, για να καταστεί αποτελεσματικό το νέο Σύμφωνο, θα πρέπει να διασφαλίζεται ο υποχρεωτικός χαρακτήρας της αλληλεγγύης: τα κράτη μέλη που αρνούνται να συμμορφώνονται με τους μηχανισμούς αλληλεγγύης θα πρέπει να υφίστανται κυρώσεις (οικονομικής ή άλλης μορφής).

Όσον αφορά στην προσέγγιση της «ευέλικτης αλληλεγγύης», ενδεχομένως ένας βαθμός ευελιξίας να καταστεί αναγκαίος, προκειμένου να επιτευχθεί συμφωνία μεταξύ των κρατών μελών. Σε αυτή την περίπτωση, όμως, η Επιτροπή θα πρέπει να εξασφαλίσει ότι η συνεισφορά κάθε κράτους μέλους θα είναι ανάλογη των αναγκών και –κυρίως- ότι θα υλοποιείται στην πράξη.

Περαιτέρω, αν, εν τέλει, επιλεγεί η προσέγγιση της «ευέλικτης αλληλεγγύης», θα πρέπει να λειτουργεί συνδυαστικά με μία αναδιανομή των αιτούντων άσυλο σε όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εν ολίγοις, όλα τα κράτη μέλη θα πρέπει να δέχονται ένα ποσοστό αιτούντων άσυλο, συμπληρώνοντας τη συνεισφορά τους με άλλα μέσα (οικονομικούς πόρους, επιχειρησιακή υποστήριξη κ.λπ.).

 

 

 

Συμπεράσματα

 

Το μεταναστευτικό/ προσφυγικό ζήτημα αποτελεί μία από τις σημαντικότερες προκλήσεις τις οποίες καλείται να αντιμετωπίσει η τρέχουσα γερμανική προεδρία[16] (μαζί με τη διαχείριση της πανδημίας COVID-19 και την επίτευξη συμφωνίας για τον προϋπολογισμό της Ένωσης). Η ασταθής κατάσταση στα σύνορα και στα νησιά της Ελλάδας καταδεικνύει με τρόπο εμφατικό την ανάγκη για τολμηρές αλλαγές, σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Είναι δυνατόν να επιτευχθεί συμφωνία των κρατών μελών για την αναμόρφωση των πολιτικών ασύλου και μετανάστευσης, δίχως συμβιβασμούς; Όχι, δεν είναι. Οι αποκλίνουσες θέσεις μεταξύ των κρατών μελών επί ορισμένων κρίσιμων ζητημάτων καθιστούν αναγκαία την εύρεση συμβιβαστικών λύσεων. Οι όποιοι συμβιβασμοί, όμως, δε θα πρέπει να καταλήξουν στην υπονόμευση του στόχου της γνήσιας αλληλεγγύης και του δίκαιου επιμερισμού των ευθυνών μεταξύ των κρατών μελών.

Εν κατακλείδι, η Επιτροπή βρίσκεται ενώπιον μιας ιστορικής ευκαιρίας να υποβάλει μία πρόταση, η οποία θα οδηγήσει σε περαιτέρω εμβάθυνση στους ευαίσθητους τομείς της μετανάστευσης και του ασύλου, στη βάση μιας γνήσιας αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών μελών. Η ευκαιρία αυτή δεν πρέπει να χαθεί. Διότι, απέναντι στις μεγάλες προκλήσεις, όπως αυτή του μεταναστευτικού/ προσφυγικού ζητήματος, η απάντηση είναι: «περισσότερη Ευρώπη».

 

* Η κα. Εβίτα Διονυσίου είναι Διδάκτωρ Διεθνούς Οικονομικού Δικαίου/ Ευρωπαϊκού Δικαίου. Είναι Καθηγήτρια Ευρωπαϊκού Δικαίου στη Σχολή Αξιωματικών της Ελληνικής Αστυνομίας και Διεθνούς Εμπορικού Δικαίου στο Μητροπολιτικό Κολλέγιο.

 



[1] Βλέπεvon der Leyen, U. (2019), Political Guidelines for the next European Commission 2019-2024, Brussels: European Commission, p. 15. Διαθέσιμο στο: https://ec.europa.eu/commission/sites/beta-political/files/political-guidelines-next-commission_en.pdf (προσπελάστηκε στις 31.8.2020).

[2] Βλέπε Ευρωπαϊκή Επιτροπή (2020), Πρόγραμμα εργασίας της Επιτροπής για το 2020: Μία Ένωση που επιδιώκει περισσότερα, Βρυξέλλες, 29.1.2020, COM(2020) 37 final.

[3] Ibid, σ. 9-10.

[4] Ibid, σ. 10.

[5] Σημαντικό ρόλο, εν προκειμένω, αναμένεται να διαδραματίσει η ενισχυμένη Ευρωπαϊκή Συνοριοφυλακή και Ακτοφυλακή.

[6] Βλέπε, μεταξύ άλλων,τη συνέντευξη του Αντιπροέδρου της Επιτροπής Μαργαρίτη Σχοινά στο euronews, στις 21 Μαΐου 2020. Διαθέσιμη στο: https://gr.euronews.com/2020/05/20/margaritis-sxoinas-etoimazoume-to-neo-simfono-gia-ti-metanastefsi-kai-to-asilo(προσπελάστηκε στις 31.8.2020).

[7] Βλέπε, για παράδειγμα,Statewatch (2020a), Letter to Commissioners Margaritis Schinas and Ylva Johansson, London; Statewatch (2020b), Non-paper on the Reform of the Common European Asylum System in the Perspective of an EU Migration and Asylum Policy, London; Council of the European Union (2019), Policies and Tools to Enhance Readmission Cooperation, Presidency Discussion Paper, 13190/19, Brussels; Statewatch (2019), Food for Thought: Outline for Reorienting the Common European Asylum System, London.

Από την άλλη μεριά, τα κράτη μέλη δείχνουν να συμφωνούν σε ζητήματα όπως η εντατικοποίηση των επιστροφών και η ενίσχυση της προστασίας των εξωτερικών συνόρων (θέματα που βρίσκονται ψηλά στην ατζέντα της Επιτροπής).

[8] Ο Κανονισμός (EE) αριθ. 604/2013 (Κανονισμός Δουβλίνο III) αντικατέστησε τον Κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 343/2003 (Κανονισμός Δουβλίνο II).

[9] Με τον refugees in orbit”, περιγράφεται η περίπτωση κατά την οποία ένας οικονομικός μετανάστης, χρησιμοποιώντας ως πρόσχημα το άσυλο, υποβάλλει διαδοχικές αιτήσεις ασύλου σε κράτη μέλη, παρατείνοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο την παραμονή του στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

[10] Υπενθυμίζεται, ωστόσο, ότι το σύστημα του Δουβλίνου δε σχεδιάστηκε ως μηχανισμός επιμερισμού των βαρών.

[11] Είναι χαρακτηριστικό ότι η Καγκελάριος της Γερμανίας Angela Merkel έχει κατ’ επανάληψη τονίσει ότι οι χώρες της πρώτης γραμμής –και, ιδίως, η Ελλάδα και η Ιταλία- δεν πρέπει να αφεθούν μόνες τους στη διαχείριση του μεταναστευτικού/ προσφυγικού ζητήματος.

[12] Βλέπε, για παράδειγμα, Euronews (2020), Μ. Σχοινάς: το Δουβλίνο πέθανε και πέθανε οριστικά. Διαθέσιμο στο: https://gr.euronews.com/2020/01/16/schoinas-proteraiotita-neo-symfwno-metanastefsi-asylo (προσπελάστηκε στις 31.8.2020).

[13] Neidhardt, Α.-Η. and O. Sundberg Diez (2020), The Upcoming New Pact on Migration and Asylum: Will it Be Up to the Challenge?, European Policy Centre, Discussion Paper: European Migration and Diversity Programme, 29.4.2020, p. 7.

[14] Ibid.

[15] Η ερμηνεία του άρθρου 80 ΣΛΕΕ έχει υπάρξει αντικείμενο έντονων ακαδημαϊκών συζητήσεων. Βλέπε, για παράδειγμα,Küçük, E. (2016), “The Principle of Solidarity and Fairness in Sharing Responsibility: More than Window Dressing?”, European Law Journal, Volume 22, Issue 4, pp. 448- 469; De Bruycker, P. (2019), “Towards a new European Consensus on Migration and Asylum” in De Bruycker, P., De Somer, M. and J.-L. De Brouwer (eds.), From Tampere 20 to Tampere 2.0: Towards a new European Consensus on Migration, Brussels: European Policy Centre, p.151.

[16] Η γερμανική προεδρία ξεκίνησε την 1η Ιουλίου 2020.

Ελλάδα: Η παράνομη μετανάστευση σε αριθμούς

on Τρίτη, 14 Απριλίου 2020. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Λεωνίδας Κουμάκης

 

 Η Ελλάδα, ο διαχρονικός παράδεισος της φύσης και του πνεύματος,   από την δεκαετία του 1980 και μετά άρχισε να αποτελεί προνομιακό   στόχο εποικισμού στην αρχή από τον Βορρά (Αλβανία, Βουλγαρία,   Ρουμανία κ.α.) και στην συνέχεια από την Ανατολή, με βάση ένα   μακροπρόθεσμο σχεδιασμό των παντουρκιστών* που δεν έπαψαν να   ονειρεύονται ανασύσταση της νέο – οθωμανικής αυτοκρατορίας, από την   εποχή ακόμα της σταδιακής κατάρρευσης της με την δημιουργία του   κινήματος των νεότουρκων (1908) και την πλήρη διάλυση της το 1922.

  Η πρώτη επίσημη έκφραση του μακροπρόθεσμου σχεδιασμού των   νεότουρκων αποδίδεται στην δήλωση του Προέδρου της Τουρκικής   Δημοκρατίας Τουρκούτ Οζάλ (1927-1993) «Δεν χρειάζεται να κάνουμε   πόλεμο με τους Έλληνες, αρκεί να τους στείλουμε μερικά εκατομμύρια   από  την εδώ μεριά και να τελειώνουμε μ’ αυτούς». Ο μακροπρόθεσμος   σχεδιασμός των παντουρκιστών συνεχίζεται μεθοδικά επί ολόκληρες   δεκαετίες έχοντας ήδη πετύχει σημαντικά αποτελέσματα.

  Στην Ελλάδα, κατά την απογραφή του Μαρτίου 2001 είχαν   καταγραφεί 796.713 αλλοδαποί – οι περισσότεροι από τους μισούς (52%   περίπου) ήλθαν από την γειτονική Αλβανία. Μεταξύ τους, Έλληνες της   διασποράς από την Βόρεια Ήπειρο με κοινή γλώσσα και θρησκεία, οι   οποίοι αφομοιώθηκαν εύκολα και ομαλά από την τοπική κοινωνία. Το   υπόλοιπο ποσοστό των καταγεγραμμένων το έτος 2001 αφίξεων   προέρχονταν από άλλες Βαλκανικές χώρες (Βουλγαρία, Ρουμανία,   Σερβία, Σκόπια) και την Ανατολή με τις πρώτες οργανωμένες τουρκικές «δομές» στα Μικρασιατικά παράλια.   

Από το έτος 2001 έως και το 2019 κατέφθασαν στην Ελλάδα 2.750.697καταγεγραμμένοι παράνομοι μετανάστες, όπως προκύπτει από τον αναλυτικό πίνακα που ακολουθεί, στο συντριπτικό τους ποσοστό από την Ανατολή (Πακιστάν, Αφγανιστάν, Μπαγκλαντές, Συρία, Περσία, Ιράκ κ.α.) αλλά και από κάθε γωνιά του κόσμου:

Πίνακας 1 – ΚΑΤΑΓΕΓΡΑΜΜΕΝΟΙ ΠΑΡΑΝΟΜΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΠΟΥ ΕΦΘΑΣΑΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ από το έτος 2001 έως και ΤΟ ΕΤΟΣ 2019 

ΕΤΟΣ ΑΦΙΞΕΩΣ

ΣΥΝΟΛΟ ΑΦΙΞΕΩΝ

Αφίξεις μέσω ΤΟΥΡΚΙΑΣ

2001

219.598

17.319

2002

58.230

13.461

2003

51.031

4.314

2004

44.987

4.215

2005

66.351

4.653

2006

95.239

22.497

2007

112.364

33.570

2008

146.337

44.610

2009

126.145

36.472

2010

132.524

53.292

2011

99.368

55.718

2012

76.878

34.043

2013

43.002

12.233

2014

77.163

45.903

2015

911.471

890.628

2016

204.820

180.645

2017

68.112

36.198

2018

93.367

61.786

2019

123.710

76.034

ΣΥΝΟΛΑ

2.750.697

1.627.591

Πίνακας: Λ. Κουμάκης – Πηγή: Ελληνική Αστυνομία . Για τα έτη 2001-2006 οι εκ Τουρκίας αφίξεις εκτιμώνται από τον συντάκτη του πίνακα με βάση την χώρα προέλευσης 

Μπορούμε συνεπώς με ασφάλεια να θεωρήσουμε πως οι πάσης φύσεως και κατηγορίας καταγεγραμμένοι παράνομοι μετανάστες που μπήκαν συνολικά στην Ελλάδα, από το 1950 έως και το 2019 ανέρχονται σε 3,5 περίπου εκατομμύρια ανθρώπους.

Είναι όμως τελείως άγνωστος ο αριθμός των μη καταγεγραμμένωνπαράνομων μεταναστών που κατέφθασαν κατά εκατοντάδες χιλιάδες στην Ελλάδα και είτε παρέμειναν και βρίσκονται ακόμα στην χώρα μας, είτε έφυγαν για άλλες Ευρωπαϊκές χώρες.

Είναι χαρακτηριστικό ότι το έτος 2015 με τις άφρονες πολιτικές των «ελεύθερων δομών φιλοξενίας» της κυρίας Τασίας και των λοιπών «μάγων του ανθρωπισμού», κατέφθασαν στην Ελλάδα 911.470 καταγεγραμμένοι παράνομοι μετανάστες με επί πλέον μισό περίπου εκατομμύριο ανθρώπων που δεν κατεγράφη καθόλου – ένα σημαντικό μέρος του οποίου έφυγε χωρίς να καταγραφεί, με ένα απροσδιόριστο υπόλοιπο να παραμένει ακόμα στην Ελλάδα παράνομα.

Η παραπάνω κυρία, σαν υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής είχε δηλώσει (14 Απριλίου 2015, ΜΕGΑ) «Υπολογίζουμε να φτάσουν το πολύ τις 100.000 μέσα στο 2015». 

Το ότι μέσα στο 2015 έφθασαν 10 με 15 φορές περισσότεροι παράνομοι μετανάστες, αποδεικνύει την ανικανότητα, την αλλήθωρη ιδεοληψία και την ασχετοσύνη όχι μόνο της κυρίας αυτής, αλλά σύσσωμης της ομάδας των εμπνευστών των «ελεύθερων δομών φιλοξενίας», λες και η Ελλάδα διαθέτει την έκταση της Αμερικής ή της Αυστραλίας και έχει την πολυτέλεια παρόμοιων πολιτικών. 

Σ Υ Μ Π Ε Ρ Α Σ Μ Α Τ Α : Την δεκαετία του 1950 το ποσοστό των μουσουλμανικών πληθυσμών που ζούσαν στην Ελλάδα δεν ξεπερνούσε το 1%του συνολικού πληθυσμού της χώρας. 

Το 2020 υπολογίζεται ότι ο αριθμός των μουσουλμάνων οι οποίοι κατέφθασαν και παραμένουν στην Ελλάδα, νομιμοποιημένοι ή όχι, αντιπροσωπεύουν το 12 – 16% του συνολικού πληθυσμού της χώρας μας – στην Τουρκία των 80 εκ. κατοίκων που ωρύεται ότι φιλοξενεί τους περισσότερους μετανάστες στον κόσμο, το ποσοστό των παράνομων μεταναστών (σχεδόν όλοι καταγεγραμμένοι και μουσουλμάνοι διαφόρων αιρέσεων) αντιπροσωπεύει μόλις το 4% έως 5%του συνολικού πληθυσμού!

Οι παράνομοι μετανάστες που καταφθάνουν επί δεκαετίες στην Ελλάδα, αποτελούν ένα μείγμα από φιλήσυχους οικογενειάρχες που ήρθαν στην φιλόξενη Ελλάδα για να αποφύγουν τον πόλεμο που χτύπησε την πόρτα τους, οικονομικούς μετανάστες που απλά ψάχνουν μια καλύτερη ζωή από εκείνη της πατρίδας τους,  στρατολογημένους από την Τουρκία νέους, επιφορτισμένους να δημιουργήσουν «πυρήνες» τόσο μέσα στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη προς μελλοντική αξιοποίηση, διωκόμενους για πολιτικά αδικήματα στις χώρες τους, διωκόμενους για ποινικά αδικήματα στις χώρες τους καθώς επίσης και διάφορα εγκληματικά στοιχεία κάθε κατηγορίας.

Όλος αυτός ο μουσουλμανικός πληθυσμός που συρρέει συστηματικά από την Τουρκία, προέρχεται από πολλές και διαφορετικές χώρες (κατά προτεραιότητα από Πακιστάν και Αφγανιστάν), έχει διαφορετικές νοοτροπίες, διαφορετικές συνήθειες, ήθη και έθιμα, ανήκει σε διαφορετικές αιρέσεις της μουσουλμανικής θρησκείας και μιλάει πολλές και διαφορετικές γλώσσες. Φυσικά και απαιτεί φαγητό, αξιοπρεπή διαμονή, ιατροφαρμακευτική φροντίδα, οικονομική βοήθεια και τόπους λατρείας των διαφορετικών αιρέσεων της θρησκείας τους!

Η οικονομική υποστήριξη που παρέχεται στην Ελλάδα από το εξωτερικό (ΟΗΕ, Ε. Ένωση) δεν θα είναι για πάντα, έτσι το μελλοντικό βάρος που επωμίζεται η Ελλάδα είναι τεράστιο και απροσδιόριστο.

Η έλλειψη δομών και η αντικειμενική αδυναμία της Ελλάδος να απορροφήσει ομαλά ένα σημαντικό, έστω, μέρος των ανθρώπων αυτών, οδηγεί αναπόφευκτα -αργά ή γρήγορα- στην συγκέντρωση τους σε υποβαθμισμένες και φτωχές αστικές περιοχές (γκέτο),  στην ανεργία, στην εγκληματικότητα, στην κάθε μορφής παραβατικότητα και στο λαθρεμπόριο των ναρκωτικών. Ήδη μεγάλες περιοχές της Αθήνας του 2020 θυμίζουν έντονα Ισλαμαμπάτ, Καμπούλ ή Μογκαντίσου όπου η ασφαλής κυκλοφορία, ιδίως τις βραδινές ώρες, αποτελεί ζητούμενο. Τι θα πρέπει λοιπόν να γίνει; 

Όσα θα πρέπει, κατά την ταπεινή γνώμη του υπογράφοντος να γίνουν, έχουν σαν αποκλειστικό στόχο την αποτελεσματική προστασία του Ελληνικού εθνικού συμφέροντος και την παράδοση της Ελλάδος στις επόμενες γενιές όπως την παρέλαβαν οι σημερινές γενιές από τις προηγούμενες: αυθεντική, αλώβητη και ισχυρή.

1)   Η Ελλάδα έχει -πρώτα από όλα- υποχρέωση να επιμορφώσει πειστικά όλους τους παράνομους μετανάστες στις δικές τους γλώσσες, πως ήρθαν παράνομα και παραμένουν στην Ελλάδα με την δική τους θέληση, πως είναι υποχρεωμένοι να σέβονται και να αποδέχονται τα πολιτικά, κοινωνικά και θρησκευτικά έθιμα της χώρας που τους φιλοξενεί, πως οι ίδιοι είναι υποχρεωμένοι να σέβονται την θρησκεία, τα ήθη και έθιμα των Ελλήνων και όχι οι Έλληνες τα δικά τους. Πως προκειμένου να γίνουν μέλη της ελληνικής κοινωνίας πρέπει να μάθουν την ελληνική γλώσσα. Πως θα πρέπει να ανακαλύψουν τον διαχρονικό Ελληνικό πολιτισμό που μελετάει ολόκληρος ο μορφωμένος πλανήτης εδώ και πολλούς αιώνες. Αν όλα αυτά δεν τους είναι αρεστά, μπορούν να επιστρέψουν άμεσα στις πατρίδες τους και μάλιστα με χρηματική ενίσχυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

2)   Να κλείσει ερμητικά τα χερσαία και τα θαλάσσια σύνορα της, όπως ακριβώς έχουν κάνει όλες σχεδόν οι Ευρωπαϊκές χώρες υπολογίζοντας το δικό τους εθνικό συμφέρον. Η Ελλάδα πρέπει να πάψει επιτέλους να αποτελεί τόπο εποικισμού οποιουδήποτε το επιδιώξει, χωρίς κανένα απολύτως κανόνα, χωρίς καμιά απολύτως υποχρέωση.

3)   Να δημιουργήσει ένα απομονωμένο, καινούργιο κέντρο καταγραφής, ταυτοποίησης, ιατρικής εξέτασης και άμεσης εξέτασης των αιτήσεων ασύλου τις οποίες άρχισε να δέχεται και πάλι η Ελλάδα μετά από ένα αισχρό εκβιασμό της Σουηδής Επιτρόπου Εσωτερικών Υποθέσεων Ίλβα Γιόχανσον. Το νέο κέντρο θα μπορούσε να είναι η Γυάρος (το 2011 αποχαρακτηρίστηκε από «ιστορικός τόπος») που ήδη διαθέτει στοιχειώδεις δομές φιλοξενίας τουλάχιστον 10.000 ανθρώπων. 

4)   Η άμεση και σύμφωνα με την ισχύουσα Ευρωπαϊκή νομοθεσία, διεκπεραίωση των αιτήσεων ασύλου σημαίνει κατά πάσα βεβαιότηταπως αυτοί που πραγματικά δικαιούνται άσυλο είναι μόλις το 5 έως 15% των παράνομων μεταναστών που βρίσκονται ή έρχονται στην Ελλάδα και συνεπώς όλοι οι υπόλοιποι πρέπει οπωσδήποτε να επιστραφούν είτε στην Τουρκία, είτε στις χώρες τους.

5)   Η πιστή εφαρμογή μια τέτοιας πολιτικής θα αποτελέσει το καλύτερο δυνατό αποτρεπτικό κίνητρο σε όσους ενδεχομένως σκεφτούν στο μέλλον να καταφθάσουν παράνομα στην Ελλάδα, όπως έκαναν μερικά εκατομμύρια άνθρωποι πριν από αυτούς, εκμεταλλευόμενοι την πολιτική κάποιων δήθεν «ανθρωπιστών». 

Στην Ελλάδα, εφ΄ όσον δεν υπάρξουν πολύ δραστικά μέτρα αποτροπής του διαρκούς εποικισμού, αναμένεται το αργότερο μέχρι το έτος 2050, οι μουσουλμανικοί πληθυσμοί να ξεπεράσουν το 30% του συνολικού πληθυσμού της Ελλάδος, έναντι μόλις 1% που ήταν το 1950, αλλοιώνοντας μέσα σε ένα μόνο αιώνα, ραγδαία και καταλυτικά, την κοινωνική συνοχή της Ελληνικής κοινωνίας. 

Θα το επιτρέψουμε ή θα τιμωρήσουμε με την ψήφο μας πολύ σκληρά όσους αποπειραθούν να αφήσουν και πάλι απροστάτευτη την Ελλάδα;

* Παντουρκισμός και τουρκική πολιτική απέναντι στον ελληνισμό περιγράφονται στο διαχρονικό, αυτοβιογραφικό βιβλίο «Το Θαύμα – Μια πραγματική ιστορία» που είναι διαθέσιμο εντελώς δωρεάν τόσο στην 5η Ελληνική έκδοση (2020) όσο και στην 3η Αγγλική έκδοση (2019) από την Βιβλιοθήκη του InternationalHellenicAssociation. Η δωρεάν ηλεκτρονική έκδοση του 2020 περιλαμβάνει επικαιροποιημένη βιβλιογραφία εκατοντάδων πηγών σε Ελληνικά, Αγγλικά, Γαλλικά και Τουρκικά βιβλία.

https://professors-phds.com

πηγή   https://analyst.gr/2020/04/12/ellada-i-paranomi-metanasteysi-se-arithmous/

Η κυβέρνηση δεσμεύτηκε στην Κομισιόν να δώσει δικαίωμα αίτησης ασύλου στις αφίξεις Μαρτίου

on Δευτέρα, 06 Απριλίου 2020. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Πηγή: thepressproject.gr

 

Στην αποκάλυψη της δέσμευσης της κυβέρνησης να επιτρέψει επιτέλους στους ανθρώπους που πέρασαν τα σύνορα από την 1η Μαρτίου και έπειτα να καταθέσουν αίτηση χορήγησης ασύλου -την οποία είχε αναστείλει με πράξη νομοθετικού περιεχομένου για έναν μήνα- ανακοίνωσε η ίδια η αρμόδια επίτροπος Εσωτερικών Υποθέσεων Ίλβα Γιόχανσον, παρουσία των υπουργών Μετανάστευσης και Ασύλου, Νότη Μηταράκη, και του υπουργού Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, παρότι μέχρι στιγμής η κυβέρνηση δεν έχει προχωρήσει σε σχετική ανακοίνωση.

Σε τηλεδιάσκεψη για την κατάσταση στα ελληνικά σύνορα συμμετείχαν την Πέμπτη ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη και ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης και Νότης Μηταράκης αντίστοιχα, παρουσία της επίτροπου Εσωτερικών Υποθέσεων Ίλβα Γιόχανσον, του αντιπροέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Προώθηση του Ευρωπαϊκού Τρόπου Ζωής, Μαργαρίτη Σχοινά και της υφυπουργού Ευρωπαϊκών και Εξωτερικών Υποθέσεων της προεδρεύουσας Κροατίας Τερέτζια Γκρας εκ μέρους του Συμβουλίου. Συμμετείχαν επίσης ο εκτελεστικός διευθυντής της Frontex Φαμπρίς Λεζερί και ο επικεφαλής του Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ (FRA) Μάικλ Φλάχερτι.

Κατά τη διάρκεια της τηλεδιάσκεψης, όπου αναλύθηκε η «άμεση» ανταπόκριση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην κρίση των ελληνοτουρκικών συνόρων, η Επίτροπος Εσωτερικών Υποθέσεων αναφέρθηκε σε «ανακοίνωση» της ελληνικής κυβέρνησης για την τύχη των ανθρώπων που πέρασαν τα ελληνικά σύνορα μέσα στον Μάρτιο, οι οποίοι με κυβερνητική απόφαση δεν είχαν δικαίωμα να αιτηθούν ασύλου όλο τον προηγούμενο μήνα.

«Λοιπόν, αυτό με το οποίο θα ήθελα να κλείσω, το οποίο είναι εξαιρετικά σημαντικό αυτό το διάστημα, είναι επίσης ότι πρέπει οι άνθρωποι να έχουν το δικαίωμα να αιτηθούν ασύλου. Καλωσορίζω θερμά την ανακοίνωση της ελληνικής κυβέρνησης που μου είπε γι’ αυτό μόλις τώρα, ότι οι νέες αφίξεις που ήρθαν εντός του Μαρτίου θα έχουν το δικαίωμα να αιτηθούν ασύλου. Είναι πολύ, πολύ σημαντικό. Αυτές τις εποχές, είναι σημαντικό να στεκόμαστε στις αξίες μας και τα θεμελιώδη δικαιώματα, όπως είπα και στην αρχή της ομιλίας μου» ανέφερε συγκεκριμένα η Γιόχανσον.

Σχετική αναφορά κάνει και το δημοσίευμα του Αθηναϊκού Πρακτορείου, αναφέροντας πως «Τόσο η κ. Γιόχανσον όσο και άλλοι ομιλητές καλωσόρισαν την ανακοίνωση της ελληνικής κυβέρνησης σύμφωνα με την οποία οι νέες αφίξεις του Μαρτίου θα έχουν το δικαίωμα αίτησης ασύλου».

Ωστόσο, αξίζει να σημειωθεί πως καμία τέτοια επίσημη ενημέρωση δεν έχει γίνει από την ελληνική κυβέρνηση, ενώ μόλις την Τρίτη, ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου Νότης Μηταράκης δήλωσε πως «για τεχνικούς λόγους αυτοί που φτάνουν από σήμερα δεν θα μπορέσουν για κάποιο διάστημα να υποβάλουν αίτημα ασύλου, γιατί τα γραφεία ασύλου είναι κλειστά λόγω κορωνοϊού».

Την ίδια ώρα, δημοσιογραφικές πληροφορίες περιγράφουν τις μεθοδεύσεις της κυβέρνησης με ένα νέο νομοσχέδιο για τη διαδικασία ασύλου, με διατάξεις προβληματικές, τόσο ως προς τη σκοπιμότητα, όσο και προς την αποτελεσματικότητα και τη νομιμότητά τους, όπως αναφέρει αποκλειστικό δημοσίευμα της Εφημερίδας των Συντακτών. Σύμφωνα με αυτό, η κυβέρνηση σχεδιάζει την απόρριψη των αιτήσεων ασύλου που προέρχονται από ανθρώπους που έχουν ζήσει σε τρίτη χώρα για περισσότερο από δύο μήνες χωρίς να έχουν υποστεί δίωξη, την κατάργηση της προσωπικής συνέντευξης λόγω έλλειψης διερμηνείας σε μη επίσημη γλώσσα της χώρας καταγωγής, τη συρρίκνωση της νομικής βοήθειας στο δεύτερο βαθμό εξέτασης, καθώς και την παράταση της κράτησης. Διαβάστε περισσότερα στο δημοσίευμα της εφημερίδας.

Κατά την τοποθέτησή της, η Γιόχανσον αναφέρθηκε και στην οικονομική βοήθεια των 700 εκατομμυρίων ευρώ, σημειώνοντας ότι υπάρχουν αμέσως διαθέσιμα 350 εκατ. ευρώ για δυνατότητα υποδοχής στην ενδοχώρα, ενοικίαση στέγης, επίδομα, για 31 καταυλισμούς για την οικογενειακή προστασία, υπηρεσίες στην περιοχή Καρά Τεπέ στη Λέσβο, για πρόγραμμα ευάλωτων στέγης σε ξενοδοχεία.

Αναλυτικά, αναφορικά με τα 350 εκατ. ευρώ που είναι άμεσα διαθέσιμα, ανέφερε:

  • Περί τα 190 εκατ. ευρώ για τη στήριξη των δομών υποδοχής στην ενδοχώρα και συγκεκριμένα ενοικιαζόμενα καταλύματα 25.000 κλίνων και βοήθεια σε μετρητά για 90.000 μετανάστες, μέσω του UNHCR.
  • Περί τα 100 εκατ. ευρώ για τη στήριξη των δομών υποδοχής στην ενδοχώρα και συγκεκριμένα 31 κέντρων προσφύγων όπου η διαχείριση και οι υπηρεσίες παρέχονται από τον ΔΟΜ.
  • Περί τα 25 εκατ. ευρώ για υποστήριξη σε βασικές δραστηριότητες προστασίας για οικογένειες και παιδιά, παροχή υπηρεσιών στην περιοχή Καρά Τεπέ στη Λέσβο υπό την αιγίδα του UNHCR.
  • Περί τα 35 εκατ. ευρώ για την προσωρινή στέγαση σε ξενοδοχεία για τη μεταφορά των ευάλωτων ανθρώπων από τα κέντρα προσφύγων.

Ακόμη, για τα επιπλέον 350 εκατ. ευρώ:

  • Τα 220 εκατ. ευρώ για την κατασκευή πέντε νέων ΚΥΤ πολλαπλών χρήσεων στα ελληνικά νησιά κατά τη διάρκεια του τρέχοντος έτους, για να προσφέρουν πολύ πιο επαρκείς υπηρεσίες με βάση τα πρότυπα διαμονής.
  • Τα 10 εκατ. ευρώ για τις εκούσιες επιστροφές και τη βοήθεια επανένταξης.
  • Τα 50 εκατ. ευρώ για την εξυπηρέτηση των νέων κέντρων προσφύγων και ειδών έκτακτης ανάγκης, τρόφιμα, μεταφορές, πρόσθετο προσωπικό ιατρικών ομάδων καθώς και αυξημένη υποστήριξη στην ελληνική υπηρεσία ασύλου.
  • Τα 50 εκατ. ευρώ για την κάλυψη του κόστους εγκατάστασης και λειτουργίας των συνοριοφυλάκων και των αστυνομικών στα εξωτερικά σύνορα της Ελλάδας και της Βουλγαρίας (ISF Border & VISA).
  • Τα 10 εκατ. ευρώ για την ευρωπαϊκή συνοριακή και ακτοφυλακή Frontex
  • Τα 10 εκατομμύρια ευρώ στην Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Υποστήριξης για το Άσυλο EASO για την ανάπτυξη εμπειρογνωμόνων στην Ελλάδα.

Επίσης, σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο, αναφέρθηκε στις ελλείψεις που υπάρχουν στους προσφυγικούς καταυλισμούς και στον κίνδυνο να υπάρξει τεράστια ανθρωπιστική κρίση αν υπάρξει προσβολή από τον κορονοϊό, τόσο για τους πρόσφυγες που ζουν εκτός ΕΕ, αλλά και στα ελληνικά νησιά σε απαράδεκτες συνθήκες.

Μίλησε ακόμη για την μετεγκατάσταση των ασυνόδευτων ανηλίκων, διευκρινίζοντας ότι 8 κράτη μέλη δεσμεύτηκαν να υποδεχθούν 1600 άτομα και η πρώτη μετεγκατάσταση θα γίνει αυτή ή την επόμενη εβδομάδα, απαντώντας στα ερωτήματα ευρωβουλευτών για το χρονοδιάγραμμα της μετεγκατάστασης των ασυνόδευτων ανηλίκων.

Σημειώνεται ακόμη ότι η Επίτροπος τάχθηκε υπέρ του να αξιολογείται η δουλειά που παρέχουν οι μετανάστες, γιατροί ή εθελοντές σε όλη την Ευρώπη οι οποίοι κινητοποιήθηκαν για να βοηθήσουν τα κράτη που τους φιλοξενούν και πρόσθεσε ότι θα κάνει διαβούλευση με συνδικάτα, εργοδότες για τη δυνατότητα συμβολής των μεταναστών που είναι ευάλωτοι στην αγορά εργασίας, για το πώς θα συμβάλουν στην ανάκαμψη της οικονομίας.

Άμεση μεταφορά των ευάλωτων μεταναστών και προσφύγων από τους καταυλισμούς

Αξίζει να σημειωθεί πως η Ευρωπαία Επίτροπος Γιόχανσον, παραχώρησε σχετικά με την κατάσταση του προσφυγικού στην Ελλάδα συνέντευξη στη γερμανική Deutsche Welle, καλώντας την Ευρωπαϊκή Ένωση να κάνει τα πάντα για να αποτρέψει ένα ξέσπασμα της πανδημίας του κορονοϊού στους προσφυγικούς καταυλισμούς.

Κατά τη συνέντευξή της, η Γιόχανσον υποστήριξε ότι η Κομισιόν συνεργάζεται με τις ελληνικές αρχές για ένα σχέδιο άμεσης αντίδρασης, ώστε «άμεσα να μεταφερθούν τα πιο ευάλωτα άτομα από τους καταυλισμούς σε ξενοδοχεία ή διαμερίσματα, και να μην επηρρεαστούν σε περίπτωση που ο κορονοϊός εμφανιστεί εντός των δομών», ενώ αναφέρθηκε και στην παροχή ιατρικού εξοπλισμού, ιατρικού προσωπικού και άλλων μέσων που θα διατεθούν άμεσα στις ελληνικές αρχές και στον Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης και την UNHCR.

Σε ερώτηση για το εάν η Ελλάδα είναι υπεύθυνη για την κατάσταση, η Γιόχανσον απάντησε:

«Φυσικά, η ελληνική κυβέρνηση είναι υπεύθυνη για την κατάσταση στην Ελλάδα, αλλά δεν μπορούν να δράσουν μόνοι. Εμείς πρέπει να δείξουμε αλληλεγγύη. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρέχει πολλά χρήματα και υλικές ενισχύσεις στους ανθρώπους στο πεδίο που βοηθούν, εργάζονται νύχτα και μέρα για να τους βοηθήσουν. Εμείς πρέπει ακόμα να δεσμεύσουμε ΜΚΟ και τον ΟΗΕ να τους βοηθήσουν. Οι ελληνικές αρχές και η ελληνική κυβέρνηση είναι υπεύθυνοι, αλλά εμείς όλοι είμαστε υπεύθυνοι να δείξουμε πρακτική αλληλεγγύη απέναντι στην Ελλάδα και τους μετανάστες σε αυτούς τους υπεράριθμους καταυλισμούς τώρα αμέσως».

Πηγή: thepressproject.gr

 

Σύσταση Δομών Προσωρινής Υποδοχής Πολιτών Τρίτων Χωρών ή ανιθαγενών, οι οποίοι έχουν αι- τηθεί διεθνή προστασία.

on Πέμπτη, 26 Μαρτίου 2020. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Δ.Σ. ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ
ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ
ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

24 Μαρτίου 2020 ΤΕΥΧΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ Αρ. Φύλλου 1016

 

ΤΟ ΦΕΚ ΣΕ .pdf

ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΟΝ ΕΠΟΙΚΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΛΛΟΙΩΣΗ ΤΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

on Παρασκευή, 25 Οκτωβρίου 2019. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

1. Παρακολουθούμε με μεγάλη ανησυχία αλλά και κατάπληξη, για την επιδεικνυόμενη ανοχή και απραξία, να συνεχίζεται επί χρόνια και να αποκορυφώνεται σήμερα μια απίστευτη εισβολή στη χώρα παρανόμων μεταναστών, που παρουσιάζονται όλοι, συστηματικά και προσχηματικά, ως πρόσφυγες και αιτούνται παροχή πολιτικού ασύλου.

Είναι από καιρό γνωστό ότι η συντριπτική πλειοψηφία των παρανόμως εισερχομένων στη χώρα και αιτούντων άσυλο είναι παράνομοι μετανάστες και όχι πρόσφυγες, όπως η ιδιότητα και το καθεστώς του πρόσφυγα καθορίζεται από τη Διεθνή Σύμβαση της Γενεύης του 1951, την οποία επεκύρωσε και η χώρα μας το 1959. Ο ίδιος ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, μιλώντας προσφάτως από το βήμα της Βουλής και βασιζόμενος σε αναμφισβήτητα στατιστικά στοιχεία, επιβεβαίωσε ότι το ποσοστό των Σύρων αιτητών ασύλου δεν υπερβαίνει το 2% και ότι το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η χώρα είναι ουσιαστικά πρόβλημα παρανόμων μεταναστών.
Παραδόξως όμως, διαδοχικές κυβερνήσεις, από τη δεκαετία ήδη του ’90, αγνόησαν ηθελημένα το γεγονός αυτό, ανέχθηκαν το αμάλγαμα προσφύγων και παρανόμων μεταναστών και επέτρεψαν τη γιγάντωση του προβλήματος και τη δημιουργία, εκ του μη όντος, ενός νέου μεγάλου εθνικού θέματος για τη χώρα, που αντιμετωπίζει και τόσα άλλα προβλήματα.
2. Η μαζική παράνομη μετανάστευση, με τις διαστάσεις εισβολής που έχει προσλάβει και με την ανεξάντλητη δυναμική που διαθέτει, αντιπροσωπεύει, εάν δεν ανασχεθεί και ελεγχθεί εγκαίρως και αποτελεσματικά, άμεση απειλή στην εθνική και κοινωνική συνοχή της χώρας, στην πολιτισμική της ταυτότητα, στην εθνική της ασφάλεια και στο εθνικό της μέλλον.
3. Είναι προφανές και κατάδηλο ότι η μαζική παράνομη μετανάστευση έχει εκ των πραγμάτων γεωπολιτικές διαστάσεις. Παρακολουθούμε καθημερινά τις δηλώσεις και τις πράξεις της ηγεσίας της γειτονικής μας προς Ανατολάς χώρας. Έχει αναγάγει απροκάλυπτα τη χειραγώγηση των λεγομένων μεταναστευτικών ροών σε γεωπολιτικούς και διπλωματικούς στόχους. Σε γεωπολιτικό επίπεδο, επιδιώκει την επανεγκατάσταση στην Ελλάδα Μουσουλμανικών μαζών και τη διάσπαση της εθνικής συνοχής της, με ότι αυτό σημαίνει γεωπολιτικά, και την προώθηση γενικότερα Μουσουλμάνων μεταναστών στην Ευρώπη, με στόχο την ενίσχυση της επιρροής του Μουσουλμανικού παράγοντα και μέσω αυτού της δικής της επιρροής στη Γηραιά Ήπειρο.
Σε διπλωματικό επίπεδο, επιδιώκει την απόσπαση από την Ευρωπαική Ένωση πολύ σημαντικὠν οικονομικών ανταλλαγμάτων για τη συνεργασία της στον έλεγχο της παράνομης μεταναστεύσεως από τα σύνορά της. Διεκδικεί επίσης, ως πρόσθετα ανταλλάγματα, την άρση της προξενικής θεωρήσεως (βίζας) για τους υπηκόους της σε όλες τις χώρες-μέλη και την αναβάθμιση της τελωνειακής ενώσεώς της με την Ευρωπαική Ένωση. Η ανεδαφική και αυτοκαταστροφική πολιτική των ανοικτών συνόρων εκ μέρους της Ελλάδος, παρέχει όπλο εκβιασμού στην Άγκυρα, που το εξαργυρώνει αδρά.
4. Η Ευρω-Τουρκική Συμφωνία, με τη μορφή Κοινής Δηλώσεως Ευρωπαικής Ενώσεως-Τουρκίας, είχε ως στόχο την εξασφάλιση της Τουρκικής συνεργασίας για τον έλεγχο των μεταναστευτικών ροών από τα σύνορά της, με κύρια πρόνοια την επαναπροώθηση στην Τουρκία των παρανόμων μεταναστών που έρχονται από τα σύνορά της και δεν πληρούν τα αναγκαία κριτήρια για την αναγνώρισή τους ως προσφύγων και την παροχή ασύλου.
Η πρόνοια αυτή έμεινε ουσιαστικά γράμμα κενό για τη χώρα μας και όχι, δυστυχώς, μόνο από Τουρκική υπαιτιότητα. Οι ιδεοληψίες, το αμάλγαμα προσφύγων και μεταναστών και οι αναποτελεσματικές και ανερμάτιστες πολιτικές που κυριάρχησαν, δεν επέτρεψαν ούτε το διαχωρισμό προσφύγων και μεταναστών ούτε τη γρήγορη διεκπεραίωση των αιτήσεων ασύλου, ούτε, βεβαίως, την επαναπροώθηση στην Τουρκία των παρανόμως εισελθόντων στη χώρα μας, πού δεν πληρούν τις προδιαγραφές του πρόσφυγα. Από τις δεκάδες και εκατοντάδες χιλιάδες παρανόμων μεταναστών, που εισήλθαν στη χώρα, μετά την κοινή Ευρω-Τουρκική Δήλωση, επαναπροωθήθηκαν στην Τουρκία μόνο 1.800.
5. Με τα δεδομένα αυτά, έχει διαμορφωθεί στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου,σε ορισμένα νησιά των Δωδεκανήσων, και, κατά δεύτερο λόγο, στον Έβρο μια άκρως ανησυχητική και επικίνδυνη κατάσταση, που, από ορισμένες απόψεις, προσομοιάζει με ασύμμετρο, υβριδικό πόλεμο κατά της χώρας. Η κατάσταση αυτή περιπλέκεται και επιβαρύνεται περαιτέρω από τον σκόπιμο παραμερισμό του Στρατού και της Αστυνομίας από τον άμεσο έλεγχο των συνόρων. Ο Στρατός χρησιμοποιείται μόνο, εκτρεπόμενος από τα καθήκοντά του, για τη λογιστική υποστήριξη και τη συμμετοχή του στη σίτιση των παρανόμων μεταναστών. Διαθέτει καθημερινά 29.000 περίπου μερίδες φαγητού σε μετανάστες.
Ο έλεγχος των συνόρων έχει αφεθεί πρακτικά στην Ευρωπαική Δύναμη FRONTEX και ατύπως σε Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, (ΜΚΟ). Ο ρόλος όμως της FRONTEX εξαντλείται στη «διάσωση» όλων αδιακρίτως των προσερχομένων και στην ασφαλή αποβίβασή τους στις Ελληνικές ακτές. Επιπλέον, η FRONTEX καταγράφει λεπτομερώς τους προσερχομένους και «διασωζομένους», ώστε, εάν κάποιος κατορθώσει να φύγει από την Ελλάδα και να μεταβεί σε μια άλλη χώρα-μέλος, η τελευταία,έχοντας την τεκμηρίωση της FRONTEX, να μπορεί να τον επαναπροωθήσει στην Ελλάδα, ως πρώτη χώρα υποδοχής, με βάση τον Κανονισμό του Δουβλίνου ΙΙ.
Οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, πολλές από τις οποίες βρίσκονται σε ανταπόκριση και συνεργασία με τους παράνομους μετανάστες και ορισμένες φορές με τους διακινητές τους, υποκαθιστούν ουσιαστικά το κράτος σε θεμελιώδεις κυριαρχικές λειτουργίες του, όπως είναι ο έλεγχος των συνόρων, έναντι τρίτων χωρών, και των εισερχομένων στην επικράτεια του. Η λειτουργία αυτή είναι ιδιαιτέρως κρίσιμη και ευαίσθητη, δεδομένου του γεγονότος ότι η χώρα αντιμετωπίζει τις γνωστές Τουρκικές αμφισβητήσεις, διεκδικήσεις και επιδιώξεις στο Αιγαίο, μεταξύ αυτών και τη μετάλλαξη του δημογραφικού χαρακτήρα των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου, με την εγκατάσταση σ’ αυτά Μουσουλμάνων παρανόμων μεταναστών. Το Λιμενικό Σώμα,υπό το κράτος της πολιτικής των ανοικτών συνόρων και της Ευρωπαικής Οδηγίας για το Άσυλο, παρεμποδίζεται στην επιτέλεση του έργου του, που είναι ο έλεγχος των θαλασσίων ορίων της χώρας. Περιορίζεται, σε συνεργασία με τη FRONTEX , σε παθητικό ρόλο επιτηρήσεως και «διασώσεως» αδιακρίτως όλων των προσερχομένων, με πρόσχημα την υποβολή αιτήσεως ασύλου.
6. Η κατάσταση αυτή αφήνει τη χώρα ανοχύρωτη και υποκείμενη στους εκβιασμούς της Άγκυρας, που χρησιμοποιεί ως όπλο τη στρόφιγγα των μεταναστευτικών ροών προς την Ελλάδα και την Ευρώπη. Παρουσιάζεται έτσι το οξύμωρο, την ίδια ώρα που Ελλάδα και Κύπρος προσφεύγουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση και ζητούν την επιβολή κυρώσεων στην Τουρκία για την εισβολή των γεωτρυπάνων της στην Κυπριακή ΑΟΖ, Ελλάδα και Ευρώπη να υφίστανται τον Τουρκικό εκβιασμό στο μεταναστευτικό και η Ελλάδα να μετατρέπεται σε συνήγορο της Άγκυρας στην Ευρώπη για την ικανοποίηση των αξιώσεών της.
Ομολογουμένως, το κόστος της περιβόητης πολιτικής των ανοικτών συνόρων είναι πολύ υψηλό και παράλογο. Αντί η Ελλάδα να πάρει άμεσα μέτρα για τον έλεγχο των συνόρων της, με αναστολή επ’ αόριστον, εάν αυτό είναι αναγκαίο, της εφαρμογής της Ευρωπαικής Οδηγίας για το Άσυλο, για λόγους έκτακτης ανάγκης και εθνικής ασφάλειας, εμμένει στην ίδια ολέθρια πολιτική και περιέρχεται εκ των πραγμάτων σε θέση υποχειρίου και εκβιαζομένου ομήρου της Άγκυρας.
Γιατί η ακατανόητη αυτή εμμονή της στην πολιτική των ανοικτών συνόρων, όταν οι άλλες Ευρωπαικές χώρες κλείνουν τα σύνορά τους και όταν οι συνέπειες της πολιτικής αυτής έχουν ανεπίτρεπτο κόστος και αποτελούν ευθεία απειλή στην εθνική ασφάλεια και συνοχή της χώρας; Αναλογίζεται επιπλέον κανείς τους κινδύνους που περικλείει για τη χώρα η ανεξέλεγκτη είσοδος χιλιάδων Μουσουλμάνων Τζιχαντιστών από τη Συρία, σε συνέχεια της καταρρεύσεως των προπυργίων τους στην περιοχή της Ιντλίμπ; Η Τουρκική εισβολή στη ΒΑ Συρία και ο πόλεμος κατά των Κούρδων δημιουργεί, εκτός των άλλων, τον κίνδυνο νέων μεταναστευτικών κυμάτων προς την Ελλάδα, που δεν θα προέρχονται τόσο από τους εκδιωκόμενους από τις εστίες τους και αγωνιζόμενους Κούρδους όσο από άλλους, άσχετους με τους δεινοπαθούντες Κούρδους, μεταξύ αυτών και Ισλαμιστών μαχητών.
7. Τα ανοικτά σύνορα και η μη απώθηση οποιουδήποτε προσέρχεται στα σύνορα μιας χώρας-μέλους και ζητά άσυλο, παρουσιάζονται ως κοινή Ευρωπαική πολιτική, με βάση την Ευρωπαική Οδηγία για το Άσυλο, και την υποτιθέμενη Ευρωπαική αλληλεγγύη. Πώς είναι όμως δυνατόν να εφαρμόζεται η πολιτική αυτή μονομερώς από την Ελλάδα, που βρίσκεται στην πιο εκτεθειμένη γεωγραφική θέση και αντιμετωπίζει επιπλέον εθνικά προβλήματα, όταν οι άλλες Ευρωπαικές χώρες κλείνουν τα σύνορά τους, οι άλλες Μεσογειακές χώρες-μέλη παίρνουν αυστηρά μέτρα για τον έλεγχο των συνόρων τους και όταν ακόμη χώρες-μη μέλη στα Βαλκάνια κλείνουν τα σύνορά τους, σε συνεννόηση και συνεργασία με τις Βρυξέλλες και μεγάλες χώρες-μέλη;
8. Πιστεύει κανείς ότι αποτελεί υποκατάστατο στην αποτροπή, στον έλεγχο δηλαδή των εξωτερικών συνόρων της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και στην Ευρωπαική αλληλεγγύη, ο εγκλωβισμός των παρανόμως εισερχομένων στην Ελλάδα και η χρηματοδότηση από την Ευρωπαική Ένωση της μόνιμης εγκαταστάσεώς τους στη χώρα μας; Η εφαρμογή δηλαδή πολιτικής εποικισμού της Ελλάδος με λαθρομετανάστες, με Ευρωπαική χρηματοδότηση και η χρησιμοποίηση της Ελλάδος ως αναχώματος της λαθρομεταναστεύσεως στην άλλη Ευρώπη; Είναι τραγικό να παρουσιάζεται μάλιστα από τον Έλληνα Επίτροπο, αρμόδιο για θέματα μεταναστεύσεως, η χρηματοδότηση αὐτή του εποικισμού της Ελλάδος, ως Ευρωπαική βοήθεια και αλληλεγγύη προς τη χώρα μας.
Είναι προφανές ότι μια τέτοια πολιτική οδηγεί στην εθνική αποδόμηση της Ελλάδος και στη μετάλλαξή της σε κατ’ ευφημισμό «πολυπολιτισμική» χώρα. Με άλλα λόγια, στην πλήρη αλλοτρίωσή της, σε σύντομο χρόνο, και στην καταστροφή της εθνικής και πολιτιστικής της ταυτότητας. Είναι δυνατόν να πιστεύουν ορισμένοι ότι ο Ελληνικός λαός θ’ αποδεχθεί παθητικά μια τέτοια ολέθρια εξέλιξη σε βάρος του;
9. Η σημερινή Κυβέρνηση, ενώ ορθά, δια στόματος Πρωθυπουργού, διεπίστωσε ότι η χώρα αντιμετωπίζει πρόβλημα κυρίως παρανόμων μεταναστῶν και όχι προσφύγων, συνεχίζει, σε αδρές γραμμές, την ίδια πολιτική των προκατόχων της για διαχείριση του προβλήματος αντί της αποτροπής και του ελέγχου των συνόρων.
Εξαγγέλλει και οργανώνει τη μεταφορά δεκάδων χιλιάδων παρανόμων μεταναστών από τα νησιά στην ηπειρωτική χώρα, επικαλούμενη λόγους εθνικής ασφάλειας για τα νησιά και λόγους εθνικής αλληλεγγύης, με τη μορφή του ίσου καταμερισμού των μεταναστών σ’ ολόκληρη την Ελλάδα. Είναι βέβαιο όμως ότι αυτοί που θα αναχωρήσουν για την ενδοχώρα, θ’ αναπληρωθούν άμεσα από άλλους που θα έρθουν. Είναι γνωστό επίσης ότι, σύμφωνα με τις πρόνοιες της Κοινής Δηλώσεως Ευρωπαικής Ενώσεως-Τουρκίας, οι μετανάστες που μετακινούνται στην ενδοχώρα δεν είναι δυνατόν πλέον να επαναπροωθηθούν στην Τουρκία.
Με άλλα λόγια, η μεταφορά των παρανόμων μεταναστών από τα νησιά στην ηπειρωτική Ελλάδα, εάν δεν συνδυασθεί με αυστηρό έλεγχο των συνόρων και αποτελεσματική αποτροπή, δεν λύνει κανένα πρόβλημα. Αντιθέτως, επιβεβαιώνει το ρόλο των νησιών ως προγεφυρωμάτων για τον σταδιακό κατακλυσμό όλης της χώρας με παρόνομους μετανάστες-εποίκους. Η εμμονή στην πολιτική των ανοικτών συνόρων και η διαχείριση του προβλήματος, με την αποδοχή της μόνιμης εγκαταστάσεως των παρανόμων μεταναστών στην Ελλάδα, είναι συνταγή καταστροφής για τη χώρα.
Οι εξαγγελίες της Κυβερνήσεως για εγκατάσταση 40.000 παρανόμων μεταναστών σε διαμερίσματα, που είναι βέβαιο ότι θα συνοδευθεί αργότερα και από άλλες παρόμοιες εξαγγελίες, οι εντολές προς το Υπουργείο Παιδείας για την προετοιμασία 304 σχολείων σ’ όλη τη χώρα για την υποδοχή ξένων μαθητών, οι αναζητήσεις διαφόρων ΜΚΟ και της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες δομών εγκαταστάσεως σ’ όλη τη χώρα, μέχρι και σε ορεινά απομακρυσμένα χωριά, οι ανακοινώσεις της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για 86.000 προπληρωμένες ηλεκτρονικές τραπεζικές κάρτες, που έχουν μοιρασθεί σε παράνομους μετανάστες και για εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ, που διατίθενται, μέσω αυτής, για τη στέγαση παρανόμων μεταναστών και για τη χρηματοδότηση των προγραμμάτων «Εστία» και «Ήλιος» για τη μόνιμη εγκατάστασή τους στην Ελλάδα, όπως επίσης η διανομή δωρεάν γης σε λαθρομετανάστες, 100 στρεμμάτων στον καθένα, δείχνουν σε πιο επικίνδυνο δρόμο ἔχει οδηγηθεί η χώρα και την άμεση ανάγκη να κινητοποιηθεί ο Ελληνικός λαός για την αναστροφή της καταστροφικής αυτής πολιτικής, που ενθαρρύνει αντί να ελέγξει τη λαθρομετανάστευση και να προστατεύσει τη χώρα.
Με πιο δικαίωμα ΜΚΟ, χρηματοδοτούμενες από το εξωτερικό και η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες, αναλαμβάνουν ρόλους εποικισμού της χώρας, με παράνομους μετανάστες από 70 χώρες του κόσμου; Με ποιά λογική και με πιο δικαίωμα απονέμονται στους παράνομους μετανάστες, σχεδόν αμέσως μετά την άφιξή τους στα νησιά, ΑΜΚΑ και ΑΦΜ, που είναι δικαιώματα των εργαζομένων και επιχειρηματικά δραστηριοποιημένων μονίμων κατοίκων της χώρας; Προεξοφλείται μ’ αυτό η μόνιμη εγκατάστασή τους και η εκ των προτέρων αναγνώρισή τους ως Ελλήνων πολιτών;
Η συνέχιση της πολιτικής των ανοικτών συνόρων είναι ολέθρια και ανυπόφορη για τη χώρα. Ακόμη και στην περίπτωση που επιβεβαιωθεί η Ευρω-Τουρκική Συμφωνία για επαναπροώθηση στην Τουρκία όσων δεν είναι πρόσφυγες, αυτό δεν θα αποτελούσε εγγύηση για την Ελλάδα για να συνεχίσει την πολιτική των ανοικτών συνόρων. Είναι βέβαιο ότι η Άγκυρα θα βρει τρόπους, και στην περίπτωση αυτή, να συνεχίσει την πίεση στην Ελλάδα με τη λαθρομετανάστευση. Οι μικρές μεταναστευτικάς ροές μπορεί να είναι ασήμαντες για την Ευρώπη και να μη δημιουργούν πολιτικό πρόβλημα. Για την Ελλάδα όμως είναι μεγάλες, εάν είναι συνεχείς και μακροχρόνιες. Η Ελλάδα πρέπει γι’ αυτό να επαναφέρει τον αυστηρό έλεγχο στα σύνορά της, υπό την άμεση ευθύνη των Σωμάτων που είναι εντεταλμένα για την άμυνα και την ασφάλεια της χώρας.
10. Τα επιχειρήματα που προβάλλονται για τη δικαιολόγηση της πολιτικής ανοχής στη λαθρομετανάστευση και της ανεπιφύλακτης πολιτικής των ανοικτών συνόρων, που δρομολόγησε η προηγούμενη Κυβέρνηση, είναι προσχηματικά και ιδεοληπτικά. Για το λόγο αυτό, συγχέουν σκοπίμως το θέμα του ασύλου, που συνδέεται, με πολύ συγκεκριμένες περιπτώσεις και συνθήκες, με το γενικότερο θέμα της φτώχειας στον Τρίτο Κόσμο. Το τελευταίο όμως αφορά δισεκατομμύρια ανθρώπους και δεν μπορεί, προφανώς,να λυθεί με τη μετανάστευση, αλλά με την ανάπτυξη.
Κορυφαίο παράδειγμα είναι η πολυπληθέστερη χώρα του κόσμου, η Κίνα. Κατόρθωσε με την ανάπτυξη, όχι μόνο να μη στέλνει μετανάστες στο εξωτερικό, αλλά να διεκδικεί την παγκόσμια κορυφή ως οικονομική δύναμη. Ένα άλλο παράδειγμα είναι η δεύτερη πολυπληθέστερη χώρα του κόσμου, η Ινδία. Κατόρθωσε και αυτή, με την ανάπτυξη, να περιορίσει δραστικά την εκπομπή μεταναστών. Αντιμετωπίζει όμως και η ίδια μεταναστευτική πίεση από τη γειτονική της Μπάγκλαντές. Χρειάσθηκε γι’ αυτό ν’ ανεγείρει τείχος από συρματοπλέγματα σ’ όλο το μήκος των συνόρων της (2.200 χλμ). Αυτό είναι ένα παράδειγμα για την Ελλάδα και για δηλώσεις υπευθύνων ότι «δεν θέλουμε τείχη και φράχτες». Εάν η Ινδία, χρειάζεται φράχτες για να προστατευθεί από τη λαθρομετανάστευση του Μπαγκλαντές, γιατί δεν χρειάζεται φράχτη η Ελλάδα στον Έβρο και αυστηρούς ελέγχους στο Αιγαίο και πρέπει να μείνει ξέφραγο αμπέλι στη λαθρομετανάστευση;
11. Οι ιδεοληψίες που επηρεάζουν τις πολιτικές διαδοχικών κυβερνήσεων και κομμάτων στη χώρα μας, από δεξιά και αριστερά, εκπορεύονται από την παγκοσμιοποίηση και τα ιδεολογήματά της. Η τελευταία υποστηρίχθηκε αρχικά από τις ΗΠΑ, από τη δεκαετία του 90, και βρήκε, δυστυχώς άκριτη υποδοχή στην Ευρώπη, παρά τις αντιδράσεις εθνικών κρατών και πολιτών. Η παγκοσμιοποίηση δεν υποστηρίζεται σήμερα από τις ΗΠΑ. Η Ευρωπαϊκή Ένωση εξακολουθεί όμως να την υποστηρίζει, στο επίπεδο, τουλάχιστον, των κυρίαρχων της δομών και θεσμών.
Στο συγκεκριμένο όμως θέμα της παράνομης μεταναστεύσεως, όλες οι Ευρωπαϊκές χώρες, υπό την πίεση των πραγμάτων και της ανάγκης, πήραν μέτρα αυτοπροστασίας και ελέγχου των συνόρων τους. Πώς μπορεί η Ελλάδα ν’ αποτελέσει εξαίρεση και ν’ αποδεχθεί ρόλο αναχώματος της Ευρώπης, με τίμημα τη δική της εθνική αποδόμηση και αλλοτρίωση;
12. Ένας λόγος παραπάνω, εκτός από τους εθνικούς κινδύνους που δημιουργούν οι Τουρκικές βλέψεις και διεκδικήσεις, είναι οι γεωπολιτικοί και στρατηγικοί ανταγωνισμοί στα Βαλκάνια. Ο δημογραφικός και ο πολιτιστικός παράγων συνιστούν βασικούς συντελεστές αυτών των ανταγωνισμών. Η αλλαγή τους στην Ελλάδα, με την ανεξέλεγκτη μαζική, Μουσουλμανική κυρίως, μετανάστευση, συνεπάγεται καίρια αλλαγή και της γεωπολιτικής της σημασίας. Με απλά λόγια, θα είναι άλλη η γεωπολιτική σημασία μιας μεταλλαγμένης Ελλάδας, που είναι σήμερα Ελληνική και Ορθόδοξη.
13. Η προπαγάνδα που συνοδεύει την ανοχή στη λαθρομετανάστευση και την πολιτική των ανοικτών συνόρων, προβάλλει έναν άνευ ορίων δικαιωματισμό, που απορρέει από την ανθρώπινη ιδιότητα. Προφανώς, τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι ιερά και σεβαστά, αλλά δεν είναι δυνατόν να προβάλλεται ως δήθεν ανθρώπινο «δικαίωμα» η παράνομη είσοδος και εγκατάσταση σε μια ξένη χώρα. Αυτό θα αναιρούσε κάθε έννοια εθνικής κυριαρχίας, συντεταγμένης πολιτείας και εν τέλει δημοκρατίας. Τα ανθρώπινα δικαιώματα αναγνωρίζονται και κατοχυρώνονται, στο πλαίσιο συντεταγμένων και κυριάρχων κρατών και διακρατικών διεθνών συνθηκών, συμφωνιών και συμβάσεων.
14. Η ίδια προπαγάνδα, για να συγκινήσει ιδιαίτερα και να παραπλανήσει τον Ελληνικό λαό, προβαίνει σε χονδροειδείς και ανιστόρητες συγκρίσεις. Συγκρίνει, π.χ., τους σημερινούς υποτιθέμενους πρόσφυγες, που είναι, στη συντριπτική τους πλειοψηφία, παράνομοι μετανάστες, με τους Έλληνες πρόσφυγες της Μικρασιατικής καταστροφής του 1922. Προφανώς, είναι ανιστόρητη, ανεπίτρεπτη και ανίερη μια τέτοια σύγκριση. Οι πρόσφυγες της Μικράς Ασίας ήταν πραγματικοί πρόσφυγες, που κινδύνευαν από το μαχαίρι των Τούρκων σφαγέων και ήταν, επιπλέον, ομοεθνείς, που είχαν κάθε δικαίωμα στην εθνική αλληλεγγύη.
Συγκρίνει επίσης τους παράνομους μετανάστες, που έρχονται στην Ελλάδα, με τους Έλληνες μετανάστες που πήγαν στις ΗΠΑ, στον Καναδά, στην Αυστραλία, στην Ευρώπη. «Πήγαμε και μεις μετανάστες» λέγεται. Οι Έλληνες μετανάστες όμως δεν πήγαν παράνομα στις χώρες αυτές. Πήγαν νόμιμα, με τη σύμφωνη γνώμη των Κυβερνήσεων των χωρών αυτών.
15. Προβάλλεται επίσης το επιχείρημα ότι, με τη μετανάστευση, θα λυθεί το δημογραφικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η χώρα. Το επιχείρημα είναι έωλο και σοφιστικό. Οι χώρες που προκρίνουν μια τέτοια λύση του δημογραφικού τους προβλήματος, μπορούν να το πράξουν με νόμιμη μετανάστευση, η οποία τους παρέχει και τη δυνατότητα επιλογής και προκαθορισμού κανόνων και προϋποθέσεων.
Προκάλεσε για το λόγο αυτό έκπληξη και απορία η αποστροφή, προσφάτως, του Πρωθυπουργού, στη Βουλή, για αντιμετώπιση του δημογραφικού προβλήματος «και με τη μετανάστευση», όταν είναι γνωστό ότι η μετανάστευση στην Ελλάδα είναι μόνο παράνομη και, κατά κύριο λόγο, Μουσουλμανική. Η αντιμετώπιση του δημογραφικού προβλήματος δεν θα επιτευχθεί με αλλοίωση και μετάλλαξη του Ελληνικού πληθυσμού και την επανεγκατάσταση στην Ελλάδα Μουσουλμανικών μαζών, που θα ποδηγετούνται αύριο από την Άγκυρα. Θα επιτευχθεί, με μια ολοκληρωμένη πολιτική, που θα στηρίζει τις γεννήσεις και θα οδηγήσει στην έξοδο από τη σημερινή κρίση και στη δημιουργία πραγματικών ευκαιριών απασχολήσεως για τους νέους, που αναγκάζονται σήμερα να εκπατρίζονται και να χάνονται ως πολύτιμο ανθρώπινο δυναμικό για τη χώρα.
Έκπληξη και απορία, προκάλεσε επίσης η δήλωση στη Βουλή του Πρωθυπουργού, με την ίδια ευκαιρία, ότι «είναι υπερήφανος να βλέπει την κοινωνία μας να μετατρέπεται σε πολυπολιτισμική»! Σε τί ακριβώς συνίσταται η υπερηφάνεια του Πρωθυπουργού; Στην επιτελούμενη, με τη μαζική παράνομη μετανάστευση, μετάλλαξη της Ελληνικής κοινωνίας από Ελληνική σε «πολυπολιτισμική», όπως λέγεται κομψά το πολυεθνικό και πολυθρησκευτικό συνονθύλευμα; Αυτή είναι η επιταγή του Συντάγματος και το νόημα της Επαναστάσεως του 1821, που θεμελίωσε το Νέο Ελληνικό κράτος και της οποίας θα εορτάσουμε, το 2021, την επέτειο των 200 χρόνων;
Ο Κώστας Σημίτης ήταν ο πρώτος, που, ήδη από το 1997, έκανε λόγο, ως Πρωθυπουργός, για τη μετάλλαξη της Ελλάδος σε πολυπολιτισμική κοινωνία. Είχε πει τότε συγκεκριμένα: «η Ελλάδα πρέπει να γίνει πολυπολιτισμική». Γιατί πρέπει η Ελλάδα να γίνει «πολυπολιτισμική» και να μη παραμείνει Ελληνική; Ερωτήθηκε ποτέ ο Ελληνικός λαός αν θέλει μια τέτοια μετάλλαξη και αλλοτρίωση; Στη διαρροή του χρόνου μέχρι σήμερα, είδαμε τί σημαίνει στην πράξη η περιβόητη «πολυπολιτισμική» κοινωνία. Δεν σημαίνει, ασφαλώς, ούτε πολύ πολιτισμό ούτε εμπνέει κάποια υπερηφάνεια. Αντιθέτως, εμπνέει μεγάλη ανησυχία και αγωνία στον Ελληνικό λαό για την πατρίδα του. Ο Ελληνικός λαός απαιτεί γι’ αυτό έλεγχο των συνόρων του, ανάσχεση και αποτροπή της παράνομης μεταναστεύσεως και προάσπιση της εθνικής του συνοχής και της εθνικής πολιτιστικής του ταυτότητας.
16. Επιστρατεύθηκε, προσφάτως, με ολοκληρωμένο και συστηματικό τρόπο, και η Ελληνική Εκκλησία στη μεγάλη επιχείρηση για την υποδοχή και περίθαλψη των παρανόμων μεταναστών και στη μόνιμη εγκατάστασή τους στη χώρα. Ζητήθηκε μάλιστα από την Εκκλησία να διαθέσει γη, χώρους και προσωπικό για να βοηθήσει στην αντιμετώπιση του προβλήματος. Η φιλανθρωπική ευαισθησία και αποστολή της Εκκλησίας επιστρατεύεται, προφανώς, για λόγους κυρίως ιδεολογικής προπαγάνδας και εντυπώσεων στην κοινή γνώμη. Για την παρουσίαση δηλαδή των παρανόμων μεταναστών ως προσφύγων και της μόνιμης εγκαταστάσεώς τους στην Ελλάδα ως αναγκαίου και θεάρεστου φιλανθρωπικού έργου, στο οποίο πρέπει να συμβάλει και η Εκκλησία.
Συνεχίζεται δηλαδή η σύγχυση μεταξύ πραγματικών προσφύγων, για τους οποίους κανείς δεν έχει αντίρρηση, με τις μυριάδες των παρανόμων μεταναστών, η μόνιμη εγκατάσταση των οποίων στη χώρα θα άλλαζε οριστικά το εθνικό, ιστορικό, πολιτιστικό και, γιατί όχι, θρησκευτικό πρόσωπό της και καλείται από την Κυβέρνηση η Εκκλησία να συμβάλει σ’ αυτό το έργο. Στην εθνική αποδόμηση δηλαδή της Ελλάδος και στη μετάλλαξή της σε «πολυπολιτισμική».
Η Εκκλησία, που λειτούργησε διαχρονικά ως εθνική κιβωτός και πρόμαχος της εθνικής ταυτότητας της χώρας, ας αναλογισθεί αν είναι δικός της ρόλος η συμβολή στον εποικισμό και στην αλλοτρίωση της χώρας, υπό την επίφαση φιλανθρωπικού έργου.
17. Σε συνάρτηση με τη μαζική παράνομη μετανάστευση, η παιδεία έγινε προνομιακός στόχος για μετάλλαξη. Οι νέες γενιές «πρέπει» να γαλουχηθούν με τα ιδεολογήματα περί «πολυπολιτισμικής» δήθεν κοινωνίας και όχι με τις αρχές και τις αξίες της Ελληνικής μας κληρονομιάς, όπως επιτάσσει το Σύνταγμα, η ιστορία και ο πολιτισμός μας.
Τί είναι όμως η Ελληνική Παιδεία; Δεν είναι αυτή που ταυτίζεται με οικουμενικές αρχές και αξίες, που έγιναν τα θεμέλια του ορθού λογισμού και του παγκόσμιου πολιτισμού; Τί είναι η Ελληνική γλώσσα; Δεν είναι αυτή που έγινε τροφός όλων των Ευρωπαϊκών γλωσσών και όχημα, ανά τους αιώνες, σκέψεως, επιστήμης και πολιτισμού; Για τους Έλληνες αλλά και για ολόκληρη την οικουμένη, η Ελληνική γλώσσα είναι ένας ατίμητος θησαυρός και εγκόλπιο πανανθρώπινου πολιτισμού.
Αποτελεί, για το λόγο αυτό, ανυπόφορη ύβρι κάθε προσπάθεια να πληγεί, στις ζωογόνες ρίζες της, η Ελληνική Παιδεία, υπό το πρόσχημα του «εκσυγχρονισμού», του ψευτο-προοδευτισμού και της αναγκαίας δήθεν προσαρμογής στην παγκοσμιοποίηση.
Η παράνομη μαζική μετανάστευση και η αθρόα εγγραφή στα σχολεία αλλοδαπών μαθητών, προβάλλεται τώρα ως νέο επιχείρημα για την περιθωριοποίηση της Ελληνικής Παιδείας και την επιβολή της λεγόμενης «πολυπολιτισμικής» παιδείας. «Δεν είμαστε τώρα μόνοι μας», λέγεται. Στο πνεύμα αυτό, η διδασκαλία της Ελληνικής ιστορίας και γενικά της Ελληνικής γραμματείας και κληρονομιάς συρρικνώνεται και περιθωριοποιείται. Το ίδιο γίνεται με τη διδασκαλία της Ελληνικής γλώσσας στη διαχρονική της συνέχεια.
Η πολιτική αυτή είναι αντισυνταγματική και απαράδεκτη. Η προβολή της παράνομης μεταναστεύσεως ως επιχειρήματος για την υποβάθμιση και εν τέλει την αποδόμηση της Ελληνικής παιδείας, δείχνει ανάγλυφα τους κινδύνους που αντιπροσωπεύει και στον τομέα της παιδέιας, όπου διαμορφώνεται η συνείδηση των νέων γενιών, ή ανεξέλεγκτη παράνομη μετανάστευση.
18. Οι κυβερνώντες στην Ελλάδα παρουσιάζουν ως δήθεν μονόδρομο τη διαχειριστική πολιτική που ασκούν για την αντιμετώπιση της παράνομης μεταναστεύσεως αντί της αποτροπής και του αυστηρού ελέγχου των συνόρων. Αποδέχονται επίσης στην πράξη τη μόνιμη παραμονή στην Ελλάδα των παρανόμων μεταναστών αντί της επαναπροωθήσεως όλων όσων δεν είναι αποδεδειγμένα πρόσφυγες ή, σε αντίθετη περίπτωση, της αναλογικής κατανομής τους σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες.
Προσφάτως, υπεγράφη στη Μάλτα, με επιμονή της Ιταλίας, μια Συμφωνία για την κατανομή σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες των παρανόμων μεταναστών, που φτάνουν στην Ιταλία, που είναι πολύ ενδεικτική των δυνατοτήτων που υπάρχουν. Η Ιταλία πήρε αυστηρά μέτρα, έκλεισε τα λιμάνια της και απαγόρευσε την αποβίβαση στο έδαφος της παρανόμων μεταναστών. Η νέα Ιταλική Κυβέρνηση έθεσε ως όρο, για ν΄ ανοίξει πάλι τα λιμάνια της, την ανακατανομή των μεταναστών σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες. Με βάση τη Συμφωνία, που επετεύχθη στη Μάλτα, η Ιταλία θα κρατά μόνο το 10% των μεταναστών. Ένα 25% θα πηγαίνει στη Γερμανία και ένα άλλο 25% στη Γαλλία. Το υπόλοιπο θα κατανέμεται σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες.
Γιατί η Ελλάδα έμεινε εκτός Συμφωνίας ή γιατί δεν διεκδικει μια άλλη ανάλογη συμφωνία και αποδέχεται το ρόλο του αναχώματος για την άλλη Ευρώπη;
19. Η κατάσταση έχει φτάσει σήμερα στο απροχώρητον. Δεν υπάρχει πλέον κανένα περιθώριο αναμονής, παθητικής ανοχής και σιωπής. Οι Ελληνικές Κυβερνήσεις απέτυχαν, δυστυχώς, να συνειδητοποιήσουν εγκαίρως τις διαστάσεις του προβλήματος και τους κινδύνους που περικλείει για τη χώρα μας η παράνομη μετανάστευση και επέτρεψαν να γίνει η Ελλάδα hot spot της Ευρώπης, με αντάλλαγμα Ευρωπαϊκή χρηματοδότηση για τον εποικισμό και την αλλοτρίωσή της. Πολύ χειρότερα ακόμη, φαίνεται πως αναδέχθηκαν ή τηρούν παθητική στάση απέναντι σε ιδεολογήματα, που καλλιεργεί και προπαγανδίζει η παγκοσμιοποίηση, όπως αυτά που προεβλήθησαν στη Διεθνή Διάσκεψη για τη Μετανάστευση στο Μαρακές του Μαρόκου, υπό την αιγίδα του ΟΗΕ. Η προηγούμενη Κυβέρνηση προσυπέγραψε τη λεγόμενη Agenda για την Παγκόσμια Μετανάστευση, που υιοθέτησε η Διάσκεψη αυτή. Το σημερινό κυβερνών κόμμα τήρησε παθητική στάση.
Ο Ελληνικός λαός πρέπει να κινητοποιηθεί, με κάθε νόμιμο μέσο, και να απαιτήσει έλεγχο, εδώ και τώρα, των συνόρων του. Η Ελλάδα δεν μπορεί να είναι ξέφραγο αμπέλι, όταν μάλιστα αντιμετωπίζει απροκάλυπτες απειλές στον εθνικό της χώρο και βρίσκεται σε μια κρίσιμη θέση στην Ανατολική Μεσόγειο και κοντά στη φλεγόμενη Μέση Ανατολή.
Ο σεβασμός του ασύλου για τους πραγματικούς πρόσφυγες, όπως αυτοί ορίζονται από τη Σύμβαση της Γενεύης, δεν μπορεί να γίνεται πρόσχημα για μια ασταμάτηση πλημμυρίδα παρανόμων μεταναστών από κάθε γωνιά του πλανήτη. Γιατί εξετάζει η Κυβέρνηση αιτήσεις ασύλου από χώρες που δεν είναι ούτε γειτονικές της Ελλάδος ούτε εμπόλεμες; Γιατί δεν επαναπροωθούνται οι μη πρόσφυγες και, αντιθέτως, παρέχονται σ’ αυτούς έγγραφα, επιδόματα και προοπτικές για μόνιμη εγκατάσταση και παροχή Ελληνικής ιθαγένειας; Γιατί δεν αναστέλλεται επ’ αόριστον η εφαρμογή Ευρωπαϊκών Οδηγιών και εθνικών νομοθετημάτων, μέχρι την επανεξέταση συνολικά του θέματος της παράνομης μεταναστεύσεως και τον καθορισμό μιας ολοκληρωμένης εθνικής στρατηγικής, με κύριο άξονα την υποδοχή των πραγματικών προσφύγων και την πάταξη της παράνομης μεταναστεύσεως;
Η χώρα αυτή αντιμετώπισε στην ιστορία της πολλούς κινδύνους, ξένες επιδρομές, κατακτήσεις, γενοκτονικές πολιτικές και συνεχείς πολέμους. Κατόρθωσε να επιβιώσει και να επιτύχει, μετά την Οθωμανική κατάκτηση, την παλιγγενεσία της, με την Επανάσταση του 1821. Θα ήταν τραγικό να επιτρέψει σήμερα την εθνική της αποδόμηση και την αλλοτρίωσή της, με Δούρειο Ίππο την παράνομη μετανάστευση, και από έλλειμμα στοιχειώδους προνοητικότητας και πολιτικής σωφροσύνης.

 

Αναστασία Μπουρσανίδου*: Διχασμός στη διεθνή κοινότητα για την διαχείριση του ζητήματος της μετανάστευσης.

on Τρίτη, 18 Δεκεμβρίου 2018. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Στις 10-11 Δεκεμβρίου στο Μαρακές του Μαρόκο έλαβε μέρος η Διάσκεψη του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών για την αποδοχή του Παγκόσμιου Συμφώνου για την Ασφαλή, Ομαλή και Τακτική μετανάστευση.

Η Διάσκεψη του προηγούμενου μήνα αποτελεί το δεύτερο στάδιο, μετά την Σύνοδο των Ηνωμένων Εθνών στην Νέα Υόρκη τον Σεπτέμβριο του 2016, για την ολοκλήρωση της συμφωνίας σχετικά με το ζήτημα διεθνούς διαχείρισης του φαινομένου της μετανάστευσης.


Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών από την ίδρυση του έπειτα από το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου εργαζόταν με σκοπό την διατήρηση της ειρήνης και της συλλογικής ασφάλειας στο διεθνές σύστημα μέσω της οικουμενικής συνεργασίας. Οι μνήμες του πολέμου είχαν ως αποτέλεσμα την συμφωνία μεταξύ των κρατών για ουσιώδη και αποτελεσματική διεθνή συνεργασία.

Οι προσπάθειες για την διατήρηση της διεθνούς ειρήνης και τον κατευνασμό των συγκρούσεων υπήρξαν πολλές. Πρέπει να σημειωθεί ότι οι προσπάθειες δεν υπήρξαν πάντοτε αποδοτικές και έχει ασκηθεί μεγάλη κριτική από διεθνείς αναλυτές όσον αφορά  την αποτελεσματικότητα του Οργανισμού καθώς επίσης και την δομή του, αναφορικά με το δικαίωμα των 5 μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας του για Βέτο. Σήμερα μεγάλος αριθμός από οργανισμούς για την ειρήνη καταλογίζει στον ΟΗΕ την ευθύνη για την αποτυχία αντιμετώπισης του πολέμου στη Συρία και της προσφυγικής κρίσης.

Οι προσπάθειες διεθνούς συνεργασίας επί του παρόντος βρίσκονται σε αδιέξοδο καθώς η διεθνής συγκυρία έχει διαφοροποιήσει σε μεγάλο βαθμό τα εθνικά συμφέροντα των παραγόντων του διεθνούς συστήματος. Οι κύριες τάσεις προσέγγισης του προσφυγικού ζητήματος είναι δύο.  Η πρώτη αντανακλάται στην επιθυμία για ενίσχυση της πολυμερούς συνεργασίας με στόχο την καλύτερη διαχείριση της προσφυγικής κρίσης και την εξασφάλιση χιλιάδων ζωών και η δεύτερη κατευθύνεται από τον φόβο για την υπονόμευση της εθνικής κυριαρχίας, το εθνικιστικό συναίσθημα και την ξενοφοβία.

Οι μέχρι στιγμής προσπάθειες της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την αντιμετώπιση της προσφυγικής κρίσης έχουν αποδειχθεί ανεπαρκείς και στις ηγεσίες αρκετών κρατών-μελών αναδείχθηκαν εθνοκεντρικές πολιτικές με στόχο την προστασία του εθνικού συμφέροντος και την προστασία των κοινωνιών, στις οποίες εισχώρησε μεγάλος αριθμός προσφύγων. Παρόλο που τα νούμερα των αφίξεων έχουν ελαττωθεί σε σχέση με το 2015, τα συνολικά αποτελέσματα φανερώνουν την αναποτελεσματικότητα των προσπαθειών και μεταφράζονται στην επιδείνωση της οικονομικής αδυναμίας των κρατών-μελών, στην αδυναμία απορρόφησης των προσφύγων από τις τοπικές κοινωνίες, την εξαθλίωση των προσφύγων και την απώλεια χιλιάδων ζωών κατά την διάρκεια των προσπαθειών μετακίνησης.

Η ανάγκη για μια καλύτερη και ενισχυμένη διακρατική συνεργασία είναι ανάγκη μείζονος σημασίας. Στην βάση αυτή τοποθετείται η  Διακήρυξης της Νέας Υόρκης που προέκυψε από την Σύνοδο που πραγματοποιήθηκε το 2016 στις Ηνωμένες Πολιτείες και επικυρώθηκε και από τα 193 μέλη των Ηνωμένων Εθνών. Το κείμενο αναφέρεται στην ανάπτυξη της διεθνούς συνεργασίας συνθέτοντας με τον τρόπο αυτό ένα παγκόσμιο σύμφωνο με στόχο την εξασφάλιση των βιώσιμων μετακινήσεων και την ασφαλή μετανάστευση. Κύριοι του άξονες είναι η χορήγηση ανθρωπιστικής και οικονομικής βοήθειας στα κράτη που έχουν πληγεί σε μεγαλύτερο βαθμό από τις προσφυγικές αφίξεις εντός των συνόρων τους, ο ασφαλής επαναπατρισμός των προσφύγων, η ομαλή ενσωμάτωση στις τοπικές κοινωνίες και η προστασία των δικαιωμάτων των προσφύγων, των γυναικών και των παιδιών. Βασικό στοιχείο για τον συλλογισμό του συνταχθέντος κειμένου είναι ότι η μετανάστευση μπορεί να λάβει θετικές διαστάσεις και κάθε πρόσφυγας δύναται να συμβάλλει στο κοινωνικό σύνολο υπό τις κατάλληλες συνθήκες.

Η  αμφισβήτηση παρουσιάζεται έναν χρόνο μετά, τον Δεκέμβριο του 2017 με την απόσυρση των Ηνωμένων Πολιτειών από την Διακήρυξη της Νέας Υόρκης. Ο αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ απέρριψε το Σύμφωνο για την Μετανάστευση και κατήγγειλε την ασυμβατότητα αυτού με την αμερικάνικη μεταναστευτική πολιτική. Ο Λευκός Οίκος αντιμετώπισε το Σύμφωνο ως απειλή κατά της εθνικής κυριαρχίας και υπογράμμισε ότι οι ΗΠΑ φέρουν την αποκλειστική ευχέρεια για την κατάρτιση της μεταναστευτικής πολιτικής τους. Η αποχώρηση των ΗΠΑ δεν ήταν παρά μόνο η αρχή. Το παράδειγμα των αμερικανών ακολούθησε και το Ισραήλ. Ο Πρωθυπουργός του, Μπενιαμίν Νετανάχου εξέφρασε την προσήλωση του στην φύλαξη των συνόρων από τους παράνομους μετανάστες και απέσυρε την συμμετοχή του από το Παγκόσμιο Σύμφωνο. Το ίδιο συνέβη και με την Αυστραλία, της οποίας ο Πρόεδρος Σκοτ Μόρισον ασκεί άκρως αυστηρή μεταναστευτική πολιτική καταδικάζοντας το Σύμφωνο για την έλλειψη διακρίσεως μεταξύ νόμιμων και παράνομων μεταναστών. Η Δομινικανή Δημοκρατία και η Χιλή αποχώρησαν και αυτές από τις διαδικασίες για την επικύρωση του Συμφώνου.

Ο διχασμός αναπτύσσεται και χαρακτηρίζει πλέον το κλίμα και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, μέσα στην οποία η δυσαρέσκεια και η απογοήτευση συνιστούν τα κυρίαρχα λαϊκά συναισθήματα. Υπό αυτές τις συνθήκες η ρητορική της ακροδεξιάς και ο λαϊκισμός βρήκαν πρόσφορο έδαφος για την ανάπτυξη τους και την εξασφάλιση της υποστήριξης των εθνικιστικών τους καταβολών, καταδεικνύοντας το Παγκόσμιο Σύμφωνο για την Μετανάστευση ως φόβητρο μέσα από το οποίο ελλοχεύουν ακόμα μεγαλύτεροι κίνδυνοι σε θέματα εθνικής ασφάλειας και ανεξαρτησίας.

Ο συγκρουσιακός χαρακτήρας  χαρακτηρίζει όχι αποκλειστικά τις διακρατικές σχέσεις αλλά σε μεγάλο βαθμό και το εσωτερικό περιβάλλον των ηγεσιών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το πολιτικό σκηνικό στο Βέλγιο, ο πρωθυπουργός του οποίου, Σαρλ Μισέλ, επιθυμώντας την διατήρηση της διεθνούς αξιοπιστίας της χώρας παρευρέθηκε στην Διάσκεψη του Μαρακές και προσέφερε την έγκριση της πατρίδας του στο Σύμφωνο. Πλήρωσε, ωστόσο, το πολιτικό τίμημα της απόφασης του με την απώλεια της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας της κυβέρνησης λόγω της αποχώρησης του εθνικιστικού φλαμανδικού κόμματος, του μεγαλύτερου κόμματος στον κυβερνητικό συνασπισμό του Βελγίου. Στο Μαρακές ο πρωθυπουργός  αναγνώρισε την πολύπλοκη φύση του μοντέλου, το υποστήριξε όμως ως το μοναδικό μέσον για την τελική επίλυση του προβλήματος. Με την κίνηση του αυτή θυσίασε μαζί με την εμπιστοσύνη της Βουλής πιθανότατα και την λαϊκή νομιμοποίηση.

Στην Γαλλία επίσης παρουσιάστηκαν έντονες προστριβές μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων καθώς την δυσαρέσκεια του εξέφρασε το ακροδεξιό κόμμα, υπό την Μαρί Λε Πεν, η οποία ζήτησε την παραίτηση του Εμανουέλ Μακρόν, χαρακτηρίζοντας την αποδοχή του Συμφώνου ως πράξη προδοσίας. Την απόσυρση της υποστήριξης της ανακοίνωσε και η Ιταλία, μια χώρα η οποία από το 2014 έχει δεχτεί περισσότερες από 640.000 αφίξεις αλλοδαπών, με χώρα προέλευσης κυρίως την Λιβύη. Η αυστηρή μεταναστευτική γραμμή του ιταλικού κράτους παρόλ΄αυτά τυγχάνει της υποστήριξης της πλειοψηφίας του λαού και πρόσφατα ενισχύθηκε με την έγκριση νομοσχεδίου για την αυστηρότερη διαδικασία παροχής διεθνούς προστασίας. Η ιταλική κυβέρνηση είναι απρόθυμη να συμμετάσχει σε διαδικασίες που θα επέφεραν την ¨αλλοίωση¨ της εθνολογικής σύστασης της χώρας, σύμφωνα με τα λόγια του Υπουργού Εσωτερικών Ματέο Σαλβίνι.

Το ανατολικό τμήμα της Ευρώπης διαπνέεται και αυτό από εχθρικό για τους μετανάστες κλίμα. Το πολωνικό κράτος έθεσε σε προτεραιότητα την διατήρηση της εθνικής κυριαρχίας σε θέματα μεταναστευτικής πολιτικής και απομακρύνθηκε από την συμφωνία. Στον αριθμό των κρατών που τερμάτισαν τις δεσμεύσεις τους για πολυμερή συνεργασία επάνω στο μεταναστευτικό τοποθετείται πλέον και η Σλοβακία εκφράζοντας τις επιφυλάξεις της σχετικά με τον ενδεχόμενο φιλοξενίας μεγαλύτερου αριθμού προσφύγων από τον επιθυμητό. Ούτε εκεί μπορεί όμως να παρατηρηθεί ομοφωνία στις αποφάσεις. Οι αντι-μεταναστευτικές θέσεις της κυβέρνησης βρίσκουν αντίθετο τον Υπουργό Εξωτερικών, Μίροσλαβ Λάιτσακ ο οποίος κατήγγειλε την κυβέρνηση για λαϊκισμό και εθνικιστικές επιδιώξεις. Ο  Μίροσλαβ Λάιτσακ είχε διατελέσει την θητεία του σαν Πρόεδρος της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών κατά το έτος 2017 και επέβλεψε ο ίδιος την διαδικασία σχεδιασμού του Συμφώνου.

Οι κυβερνήσεις της Αυστρίας, της Ουγγαρίας, της Τσεχίας και της Βουλγαρίας επέλεξαν να απέχουν τόσο από τη Διάσκεψη όσο και από το Σύμφωνο. Τα αίτια συνοψίζονται σε εθνικιστικές επιδιώξεις και σε μεγάλο αριθμό εντοπίζονται και στις απόψεις των υπολοίπων κρατών που υποχώρησαν από  τις δεσμεύσεις της Διακήρυξης της Νέας Υόρκης. Οι διεθνείς εξελίξεις αναδιαμόρφωσαν την πολιτική ατζέντα τοποθετώντας έτσι την προστασία της αρχής της εθνικής κυριαρχίας στην κορυφή της. Ο πολιτικός λόγος του εθνικισμού πέτυχε αξιοσημείωτη νίκη και επηρέασε τις διεθνείς ισορροπίες με τις ενέργειες του.

Η Διάσκεψη στο Μαρακές εν τέλει ολοκληρώθηκε με επιτυχία και η Ελλάδα συνέβαλε στην επικύρωση του Παγκοσμίου Συμφώνου για την Ασφαλή Μετανάστευση με την θετική της ψήφο. Το κείμενο υιοθετήθηκε συνολικά από 150 έθνη, τα οποία συμφώνησαν στην βούληση τους για οικουμενική προσέγγιση στην άσκηση της μεταναστευτικής πολιτικής. Δεν έχει δεσμευτικό χαρακτήρα με σκοπό την επίδειξη σεβασμού στην αρχή της εθνικής κυριαρχίας και η ουσία των διατάξεων του έγκειται στην παραδοχή της ύπαρξης της μετανάστευσης ως ένα ζήτημα διαχρονικού χαρακτήρα. Η τελική ψηφοφορία επικύρωσης του Συμφώνου αναμένεται να πραγματοποιηθεί στις 19 Δεκεμβρίου στην Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ οπού θα ξεκινήσει επίσημα η πρώτη προσπάθεια διεθνούς συνεργασίας επάνω στο ζήτημα της μετανάστευσης.

Στο Μαρακές οι απόψεις της γερμανίδας καγκελάριου, Angela Merkel, για την ανάγκη διακρατικής συνεργασίας επικροτήθηκαν στο έπακρο και επιβεβαίωσαν την ύπαρξη των δύο αντίθετων πόλων για την αντιμετώπιση των διεθνών προκλήσεων. Η υποστήριξη της λαϊκής γνώμης για την υπεράσπιση των συνόρων  από περισσότερες αφίξεις αλλοδαπών συνιστά συμπεριφορά προερχόμενη από τον φόβο της απώλειας της ανεξαρτησίας και κατ’επέκτασιν της εθνικής ταυτότητας. Οι κίνδυνοι που εμφανίστηκαν με τις τεράστιες πληθυσμιακές μετακινήσεις φόβισαν ακόμα περισσότερο τους πολίτες και καθώς τα προβλήματα γιγαντώθηκαν, η λαϊκή γνώμη νομιμοποίησε την αυστηρή στάση στο θέμα της μετανάστευσης αποδεχόμενη τις εθνικιστικές καταβολές της εκάστοτε πολιτικής ηγεσίας. Τα αποτελέσματα της διεθνούς προσπάθειας θα τα κρίνει το πέρασμα του χρόνου. Το σίγουρο είναι ότι για την διαχείριση του ζητήματος απαιτείται συντονισμένη προσπάθεια και μεγάλη υπομονή. Οι συγκρούσεις, ωστόσο, και ο διχασμός στέκονται εμπόδια στην πραγματοποίηση ουσιαστικών βημάτων για την βελτίωση των διακρατικών σχέσεων και για την εξασφάλιση της ευημερίας των πολιτών.

Εν κατακλείδι, αξίζει να σημειωθεί η ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα άποψη του συγγραφέα και δημοσιογράφου για την μετανάστευση, Roy Beck, η οποία εκφράζεται μέσα από ένα βίντεο που αναδεικνύει το πρόβλημα στις πραγματικές του διαστάσεις και προσφέρει τροφή για την σκέψη. Σε αυτό, ο δημοσιογράφος παρουσιάζει την επιμονή της αμερικανικής –και όχι μόνο- ηγεσίας στην εξεύρεση λύσεων για το μεταναστευτικό ζήτημα και την καλύτερη διαχείριση του που, ωστόσο, στερούνται ουσίας. Ακόμα και σε περίπτωση που υπήρχε η δυνατότητα να επιτευχθεί η ομαλή και ποιοτική απορρόφηση των μεταναστευτικών πληθυσμών, σε καμία περίπτωση αυτό δεν θα έλυνε κανένα  πρόβλημα, ακόμα και στην περίπτωση που πολλαπλασιαζόταν ο επιτρεπτός αριθμός των νόμιμων μεταναστών και προσφύγων. Στους πολιτικούς κύκλους επικρατεί πιθανότατα σύγχυση καθώς  ως ζήτημα προς επίλυση προσεγγίζεται το μεταναστευτικό όταν  στην πραγματικότητα η ουσία του έγκειται στην εξαθλίωση των κοινωνιών κατώτατου βιοτικού επιπέδου και ο τρόπος ζωής τους είναι άμεσα συνυφασμένος με την φτώχεια και τις συγκρούσεις. Η φύση του πραγματικού προβλήματος υποκρύπτεται και ο μοναδικός τρόπος για την ριζική του επίλυση έγκειται στην ίδια την πηγή του. Η διεθνής κοινότητα πρέπει να επικεντρώσει την υποστήριξη της στην επίλυση των συγκρούσεων και την κατάλυση των απάνθρωπων συνθηκών διαβίωσης, θέτοντας με τον τρόπο αυτόν τα θεμέλια για την εξέλιξη των κοινωνιών αυτών και την εξάλειψη του στίγματος του ’’Τρίτου Κόσμου’’.

 

Αρθρογραφία:

https://www.unric.org/el/index.php?option=com_content&view=article&id=27422:2017-02-15-15-38-01&catid=6:information&Itemid=71

https://www.protothema.gr/world/article/846027/oie-to-pagosmio-sumfono-gia-ti-metanasteusi-egrithike-episimos-sto-marakes/

http://www.thenews.pl/1/9/Artykul/392943,Poland-will-not-sign-UN-migration-pact-govt-minister

https://www.naftemporiki.gr/story/1422615/sumfono-gia-ti-metanasteusi-se-klima-dixasmou-i-diaskepsi-tou-oie-sto-marakes

https://uawire.org/ukraine-refused-to-sign-un-migration-pact

https://www.huffingtonpost.gr/2015/10/24/diethnes-70_n_8376090.html

https://www.reuters.com/article/us-europe-migrants-bulgaria-un/bulgaria-says-will-not-join-u-n-migration-pact-idUSKBN1O41D4

https://edition.cnn.com/2017/12/03/politics/us-global-compact-migration/index.html

https://refugeesmigrants.un.org/migration-compact

https://www.youtube.com/watch?v=LPjzfGChGlE&t=220s

https://www.bbc.com/news/world-europe-46585237  

Δημήτριος Κοντογιώργος*: Μετανάστες και πρόσφυγες. Συνέπειες....

on Τρίτη, 13 Νοεμβρίου 2018. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Οι διαφορές μεταξύ των φυλών, από πλευράς ηθών και εθίμων και θρησκευτικών,κυρίως, συναισθημάτων των κατοίκων των χωρών του λεγόμενου τρίτου κόσμου οδήγησαν και οδηγούν, πολλές φορές, σε συρράξεις μεταξύ των φυλών –φατριών μέσα στην ίδια χώρα. Από την άλλη πλευρά δεν μπορεί κανείς να παραβλέψει το χαμηλό πνευματικό επίπεδο των λαών αυτών, καθώς και την ΄΄πενία΄΄-οικονομική κατάσταση αυτών(των λαών) εξ΄αιτίας της αδιαφορίας ή\και μή ικανότητας λήψης κάποιων μέτρων από τους ισόβιους, συνήθως, ηγέτες των χωρών αυτών και της συσσώρευσης, σε πολλές περιπτώσεις, σ΄αυτούς( τους ηγέτες) του πλούτου της χώρας!

Ήταν επόμενο να δημιουργούνται και αντιστασιακές ομάδες κατά του καθεστώτος των ως άνω χωρών. Εξ΄αιτίας, συνεπώς, των ως άνω γεγονότων άρχισε να εκδηλώνεται το μεταναστευτικό κίνημα ομάδων πληθυσμού από χώρα σε χώρα προς αναζήτηση καλλίτερης τύχης και εξασφάλισης της ζωής τους λόγω και των πολεμικών συρράξεων! Το μεταναστευτικό κίνημα, βεβαίως, σήμερα δεν περιορίζεται μόνο σε χώρες του τρίτου κόσμου, των υπαναπτύκτων εν γένει χωρών, αλλά και σ΄άλλες χώρες του πλανήτη εξ΄αιτίας της παγκοσμιοποίησης , αλλά-και κυρίως-της οικονομικής κρίσης που ΄΄ενέσκηψε΄΄ παγκοσμίως την τελευταία και πλέον δεκατία.

Το μεταναστευτικό και προσφυγικό πρόβλημα διογκώθηκε ΄΄εν πολλοίς΄΄και εξ΄αιτίας των επεμβάσεων, κατά την άποψή μου, των ξένων δυνάμεων, που ΄΄τάραξαν τα νερά΄΄για τους δικούς τους λόγους, σε χώρες,όπως Αφγανιστάν, Ιράκ, Λιβύη, Συρία κ.ά και των, συνεπεία αυτών των επεμβάσεων, ταραχών που επακολούθησαν σ΄ αυτές τις χώρες.

Οι περισσότεροι από τους ως άνω μετανάστες-΄΄εν πολλοίς΄΄ λαθρομετανάστες,οικονομικοί μετανάστες -και πρόσφυγες μετακινούνται με στόχο να φθάσουν σε άλλες χώρες (ΗΠΑ.Αυστραλία κ.ά) ή σε μιά ευρωπαϊκή χώρα. Ειναι γνωστές εξ΄άλλου οι βιαιοπραγίες και βιαιότητες του λεγόμενου ΄΄Ισλαμικού Κράτους΄΄ κατά του πολιτισμού,της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, της ανθρώπινης ζωής..Πολλοί από τους κατατρεγμένους πρόσφυγες,που γλίτωσαν από τα πυρά του πολέμου, της βαρβαρότητος και της ΄΄σφαγής΄΄ των αντιμαχομένων πλευρών, και πολλοί από άλλες χώρες μετανάστες-λαθρομετανάστες αναζητούν, μέσω της Μεσογείου κυρίως,μιά ασφαλή,ήρεμη ζωή στη χώρα μας ή μέσω της χώρας μας σε κάποια άλλη χώρα της Ευρώπης.

Πολλοί, ως γνωστόν, άφησαν και αφήνουν την τελευταία τους πνοή στα παγωμένα νερά της Μεσογείου... Το φιλότιμο του Έλληνα σε συνδυασμό με τις ΄΄πικρές΄΄ αναμνήσεις της Μικρασιατικής καταστροφής του 1922, δεν άφησε ασυγκίνητους τους Έλληνες ως προς την περίθαλψη των προσφύγων και ας είναι οι περισσότεροι εξ΄αυτών αλλόθρησκοι και όλοι τους βέβαια αλλοεθνείς! Από την άλλη πλευρά, βεβαίως, πρέπει να επισημάνομε ότι δεν μπορεί μόνη η χώρα μας ν΄αντέξει τ΄αλλεπάλληλα κύματα λαθρομεταναστών.

Δεν μπορεί να ΄΄σηκώσει΄΄μόνη της αυτό το βάρος, πολύ δε περισσότερο, όταν η μία μετά την άλλη οι χώρες της Ευρώπης αρχίζουν να ΄΄σφραγίζουν΄΄ τα σύνορά τους... Αν κλείσουν τα σύνορά τους οι χώρες της Ευρώπης, όπως τούτο διαφαίνεται ήδη σε πολλές χώρες,τότε είναι βέβαιο,ότι ένας μεγάλος –ο μεγαλύτερος ίσως- όγκος μεταναστών-λαθρομεταναστών θα ΄΄εγκλωβισθεί΄, θα παραμείνει στη χώρα μας.Επί πλέον, οι ίδιες χώρες θα επαναπροωθούν,όπως ακούεται, στη χώρα μας όλους τους μη επαγγελματίες μετανάστες….

Τούτο σημαίνει, φοβούμαι, ότι το μεταναστευτικό θα εξελιχθεί σε πρόβλημα οξύτερο εκείνου της οικονομικής κρίσης, που ΄΄ενέσκηψε΄΄ από δεκαετίας στη χώρα μας! Και τούτο γιατί, εξ΄αιτίας της αθρόας μετακίνησης στη χώρα μας λαθρομεταναστών κυρίως, διαφαίνεται κατ΄αρχάς μιά ΄΄ολονέν΄΄ αυξανόμενη τάση βιαιοπραγιών και εγκληματικότητας ΄΄εν γένει΄΄,που ΄΄εξικνείται΄΄ από απλές διενέξεις-συρράξεις μεταξύ των μεταναστών, μέχρις διάπραξης ποικίλων άλλων εγκλημάτων,όπως κλοπές-διαρρήξεις, βιασμοί,φθορές ξένων περιουσιών και δολοφονικές ακόμα ενέργειες! Οι ΄΄ξενόφερτοι΄΄ δράστες στις εν λόγω ΄΄ποινικώς κολάσιμες΄΄ πράξεις,πολλές φορές συνεπικουρούνται, δυστυχώς, και από εγχώριους Έλληνες!

Πέραν των ως άνω , πιστεύω προσωπικά ,ότι είναι σφάλμα της Ελληνικής Πολιτείας η αποδοχή εγκατάστασης των προσφύγων, αλλά και κυρίως, των λαθρομεταναστών - πολλοί μάλιστα των οποίων, φοβούμαι, δεν είναι καταγεγραμμένοι, ενώ κινούνται μάλλον ελεύθεροι - στα πλησίον της μικρασιατικής ακτής νησιά μας,για δύο, κατ΄εμέ, λόγους:

Πρώτον γιατί ο ΄΄Σουλτάνος΄΄ της γείτονος θα είναι περιχαρής...και Δεύτερον γιατί πλήττεται σε αρκετά μεγάλο βαθμό ο τουρισμός των νησιών αυτών,με δυσάρεστες οικονομικές συνέπειες, με ό,τι αυτό συνεπάγεται, για τους μόνιμους κατοίκους των νησιών! Εξ άλλου και πέραν της αυξανόμενης εγκληματικότητας, όπως μνημονεύεται ανωτέρω , είναι πλέον ή βέβαιο, ότι θα επέλθει εθνική αλλοίωση και του πληθυσμού της χώρας.

Και τούτο γιατί σύμφωνα με τον ήδη ισχύοντα νόμο, τέκνα μεταναστών- προσφύγων, που γεννώνται στη χώρα μας και φοιτούν σε ελληνικά σχολεία, έχουν δικαίωμα να΄ποκτήσουν την ελληνική ιθαγένεια! Κάποιοι εξ΄αυτών, βεβαίως, θα προσαρμοσθούν και θ΄αφομοιωθούν από το ελληνικό στοιχείο.Ενδεχομένως δηλ. θ΄ασπασθούν την θρησκεία μας –βαπτιζόμενοι χριστιανοί, αν δεν είναι ήδη-,θα υπακούουν και θα σέβονται τους νόμους του ελληνικού κράτους κ. ά. Όμως δεν θα είναι και δεν μπορεί να είναι Έλληνες ως προς τη καταγωγή,την ιθαγένεια, να είναι δηλ. ΄΄αυτόχθονες΄΄(γηγενείς), ακόμα και να ομιλούν την ελληνική γλώσσα και ν΄ασπασθούν τη θρησκεία μας!

Ελληνας δεν γίνεσαι, αλλά γεννιέσαι! Ουδείς βεβαίως μπορεί ν΄ αποκλείσει περιπτώσεις αλλοδαπών, ανεξαρτήτως του αν αυτοί απέκτησαν ή όχι την ελληνική ιθαγένεια\υπηκοότητα,να προβαίνουν σε ενέργειες και πράξεις εντός της χώρας μας εθνικιστικών τάσεων και εκδηλώσεων, που σχετίζονται με τη χώρα προέλευσής τους! Ένα προ καιρού παράδειγμα οι οκτώ ελληνοαλβανοί νεοσύλλεκτοι στο κέντρο εκπαίδευσης του Μεσολογγίου...! Με την ανεξέλεγκτη πλέον και αθρόα ΄΄εισβολή΄΄ μεταναστων-λαθροεταναστών, θα υποχρεωθούμε να ιδρύσομε πολλούς χώρους προσευχής (μουσουλμανικά τεμένη). Θα υπάρξουν γάμοι και άλλα κοινωνικά φαινόμενα μεταξύ Ελλήνων και Ισλαμιστών- πολλοί από τους τελευταίους μάλιστα, θα έχουν διπλή υπηκοότητα-, τα οποία θα είναι αντίθετα με τη θρησκεία μας και την ορθόδοξη πίστη μας!

Αναπόφευκτο είναι επομένως να υποστεί ΄΄βλάβη΄΄ και η θρησκεία μας και η γλώσσα μας.Ο Έλληνας ή η Ελληνίδα που θα συνάψει γάμο πχ με μουσουλμάνο μετανάστη,είναι ενδεχόμενο ν΄αλλάξει την ΄΄πίστη΄΄του\της, ενώ θα υποχρεωθούν εκ των πραγμάτων να μάθουν και να ομιλούν την αραβική γλώσσα.Όλα αυτά είναι επόμενο να ΄΄κληροδοτηθούν΄΄και στους απογόνους ... Με την ραγδαία αύξηση του μουσουλμανικού πληθυσμού (αθρόες εισροές,ελληνοποιήσεις , γεννήσεις…) δεν θα επέλθει μόνο αλλοίωση, σε μεγάλη έκταση, του γηγενούς πληθυσμού, του ελληνικού στοιχείου, αλλά θα ανακύψουν και άλλα θέματα…!

Φοβούμαι ότι οι ΄΄ελληνοποιηθέντες΄΄ θα συγκροτήσουν οργανώσεις κατά εθνότητα , που με την πάροδο του χρόνου θα οργανωθούν σε κόμματα. Θα έχουν δηλ. δικαίωμα ΄΄εκλέγειν και εκλέγεσθαι΄΄! Θα έχομε στο ελληνικό κοινοβούλιο Μουσουλμάνους βουλευτές , ….,αξιωματική αντιπολίτευση και αργότερα –φοβούμαι- και κόμμα εξουσίας Μουσουλμάνων….! Τούτο σημαίνει ότι το ελληνικό στοιχείο, οι Έλληνες θα είμαστε μια μικρή μειονότητα στη δική μας χώρα….! Επιβάλλεται,λοιπόν, να περιορισθεί το ολονέν αυξανόμενο μεταναστευτικό ρεύμα .

Το πρόβλημα βεβαίως είναι όντως ΄΄δυσεπίλυτο΄΄. Προς τούτο, είναι ανάγκη ν΄αναμειχθεί ενεργά η Διεθνής Κοινότητα ( Ο.Η.Ε), η Ευρωπαϊκή Ένωση,της οποίας η χώρα μας είναι πλήρες κράτος-μέλος,και της οποίας(χώρας μας) τα σύνορα είναι και σύνορα της Ευρωπαίκής Ένωσης καθώς και άλλοι Διεθνείς Οργανισμοί. Ο στόχος πρέπει να είναι, να πεισθούν οι Λαοί των χωρών του τρίτου λεγόμενου Κόσμου ,να παραμείνουν στις χώρες τους!

Προς τούτο απαιτείται-σε κάποιες, τουλάχιστον, χώρες- κάποιου είδους εκπαίδευση, εκδημοκρατισμός …Τούτο, βεβαίως, εκ των πραγμάτων είναι δύσκολο, ενώ απαιτούνται και μεγάλα χρηματικά ποσά…. Ιδιωτικοί φορείς με υψηλά Funds (κεφάλαια) να επιληφθούν της αξιοποίησης των πλουτοπαραγωγικών πηγών-όπου αυτές υπάρχουν- των εν λόγω χωρών( να γίνουν επενδύσεις δηλ.) προς όφελος βεβαίως των ιδίων φορέων, αλλά και των Λαών των χωρών αυτών, αφού οι πληθυσμοί τους θα μπορούν εργαζόμενοι να επιβιώνουν, ενώ οι χώρες τους θα έχουν και επί πλέον εισόδημα από την καταβολή φόρων .…

Αν, ως προς τη χώρα μας ειδικότερα, δεν επιλυθεί έγκαιρα και μεθοδικά, το μεταναστευτικό – προσφυγικό, θα επέλθει αλλοίωση , δυστυχώς, όχι μόνο της πληθυσμιακής μας ΄΄οντότητας΄΄,όπως μνημονεύεται ανωτέρω,σε συνδυασμό μάλιστα και με την υπογεννητικότητα των Ελλήνων, με το δημογραφικό δηλ. πρόβλημα, αλλά(θα επέλθει αλλοίωση) και του θρησκευτικού συναισθήματος του Λαού μας και της γλώσσας μας,ενώ η εγκληματικότητα –λόγω και της κρίσης- θα πάρει ΄΄την ανιούσα΄΄... Η μείωση του γηγενούς πληθυσμού και η αλλοίωση -και ακόμα χειρότερα -η πιθανότητα απώλειας της γλώσσας, σε συνδυασμό με την αλλοίωση και της θρησκείας θα έχει ως συνέπεια την ραγδαία αλλοίωση ή –το και χειρότερο- την απώλεια της εθνικής μας ταυτότητας με ό,τι αυτό συνεπάγεται... Και τότε... αλίμονό μας....!
* υποπτεράρχος (Ε) ε.α. Οκτώβριος 2018 

Βασίλειος Μαρτζούκος: ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ – ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ: Η ΥΠΕΡΤΑΤΗ ΕΘΝΙΚΗ ΑΠΕΙΛΗ !!

on Κυριακή, 24 Ιουνίου 2018. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

 
Δεν υπάρχει ίχνος υπερβολής στον ισχυρισμό ότι ο συνδυασμός της ραγδαίας δημογραφικής μας συρρικνώσεως σε συνδυασμό με την μαζική παράνομη μετανάστευση (η οποία θα αυξάνεται ανεξαρτήτως του πολέμου στην Συρία), αποτελεί μακράν την μεγαλύτερη εθνική απειλή αφού δεν κινδυνεύουν απλώς Εθνικά Ζωτικά Συμφέροντα αλλά η επιβίωση τους Έθνους μας.
 
Ο παγκόσμιος πληθυσμός ανέρχεται σήμερα στα 7.6 δις κατοίκους και αυξάνεται κατά 83 εκ. ετησίως. Ο πληθυσμός της Αφρικής ανέρχεται σήμερα στο 1.26 δις ενώ το 2100 (με παγκόσμιο πληθυσμό 11.2 δις), θα φθάνει τα 4.5 δις κατοίκους, πλησιάζοντας αριθμητικά τον επίσης αυξανόμενο πληθυσμό της Ασίας. Εάν στις τάσεις αυτές συνυπολογισθεί το χαμηλό βιοτικό επίπεδο αυτών των Ηπείρων το οποίο θα επιτείνουν οι οικολογικές μεταβολές στον πλανήτη, γίνεται αντιληπτός ο λόγος για τον οποίο τεράστιες μάζες μεταναστών μικρής ηλικίας θα κατευθυνθούν προς την φθίνουσα, γερασμένη και πλούσια Ευρώπη. Η ευρωπαϊκή εμπειρία δεκαετιών, καταδεικνύει ότι η συντριπτική πλειοψηφία των μεταναστών είναι μουσουλμάνοι, γεγονός το οποίο καθιστά την ένταξή τους σε Δυτικές κοινωνίες (κοσμικό κράτος, Δημοκρατικό κεκτημένο κ.λπ.) τουλάχιστον προβληματική, λόγω διαφορετικού αξιακού συστήματος και κοσμοαντιλήψεως. Ταυτόχρονα το επί δεκαετίες αισιόδοξο άλλοτε πείραμα του πολυπολιτισμού στην Ευρώπη έχει αποτύχει καθ’ ομολογία των σημαντικότερων ηγετών της.
Τα ευρωπαϊκά κράτη διαπιστώνοντας το διαφαινόμενο αδιέξοδο του μεταναστευτικού, εγκαταλείπουν την αλληλεγγύη και ακολουθούν σταδιακά εθνικές προστατευτικές πολιτικές συνάδουσες με το λαϊκό αίσθημα, το οποίο προς το παρόν ωθείται προς ευρωσκεπτικιστικές και ακροδεξιές κατευθύνσεις. Το όλο θέμα θέτει επιτακτικά στους Ευρωπαίους θεμελιώδη ερωτήματα όπως «τι Ευρώπη θέλουμε; Πολυπολιτισμική κοινή αγορά ή Ευρώπη αρχών και αξιών;», «Να γίνει συμβιβασμός και σε τι ποσοστό στις αρχές της κοσμικής φιλελεύθερης Δημοκρατίας;», «Είναι δυνατή η ανάπτυξη Ισλαμοευρωπαϊκής ταυτότητος;», «Πόσο ρεαλιστική είναι η αντικατάσταση του συρρικνούμενου ευρωπαϊκού πληθυσμού με μη αφομοιώσιμους μετανάστες από την Ασία και την Αφρική;».
Ο ελληνικός πληθυσμός με δείκτη γονιμότητος (ΔΓ) 1.28 (απαιτείται ΔΓ 2.1 για διατήρηση του πληθυσμού), μειώνεται κατά 43.000 άτομα ετησίως (ουδέποτε συνέβη στο παρελθόν ακόμη και σε εμπόλεμη περίοδο), με τάσεις επιδεινώσεως. Περισσότεροι από μισό εκατομμύριο νέοι έχουν φύγει στο εξωτερικό,  οι αμβλώσεις είναι διπλάσιες των γεννήσεων και περί τα 350.000 ζευγάρια αντιμετωπίζουν πρόβλημα τεκνοποιήσεως. Ο ελληνικός πληθυσμός δεν μειώνεται απλώς αριθμητικά αλλά μεταβάλλεται ραγδαίως ποιοτικά αφού η πληθυσμιακή πυραμίδα αναστρέφεται με αύξηση της τρίτης ηλικίας, τεράστια μείωση πληθυσμού παιδικής ηλικίας, και σημαντική μείωση του ενεργού πληθυσμού με ότι αυτό συνεπάγεται οικονομικά, κοινωνικά και αμυντικά.
Με τις τρέχουσες τάσεις, ο συνδυασμός δημογραφικού και μεταναστευτικού ζητήματος   οδηγεί σε κοινωνική αποσταθεροποίηση, σε απώλεια γεωπολιτικού ειδικού βάρους, σε αυτοδιάλυση και αυτοαφοπλισμό των Ελλήνων υπό την ανεύθυνη αδράνεια του πολιτικού μας συστήματος το οποίο αδυνατεί να χαράξει αποτελεσματική σχετική στρατηγική.   Η χώρα μας οφείλει να εστιασθεί επειγόντως στην ανατροπή του δημογραφικού κατήφορου, όχι ασφαλώς αντικαθιστώντας τον πληθυσμό με αλλοδαπούς αλλά με σειρά υπαρκτών και εφικτών μέτρων (το Ελληνικό Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών έχει εκπονήσει σχετικές προτάσεις).
Στο μείζον εθνικό θέμα της παρανόμου μαζικής μεταναστεύσεως, η Ελλάς δίχως πολιτική, παρακολουθεί παθητικά την μοίρα της βασιζόμενη σε έωλες και μη ελεγχόμενες εικασίες, όπως η τήρηση της συμφωνίας ΕΕ και Ερντογάν (τουρκικό εργαλείο εκβιασμού) και η «ανύπαρκτη» ευρωπαϊκή αλληλεγγύη. Η χώρα θα πρέπει να συμβάλει ενεργά σε κάθε ευρωπαϊκή πρωτοβουλία ευνοϊκής επιλύσεως του μεταναστευτικού (π.χ. επενδύσεις στα κράτη προελεύσεως, κέντρα κρατήσεως εκτός ΕΕ, αποτροπή, αλληλεγγύη κ.λπ.). Σε εθνικό επίπεδο η χώρα μας θα πρέπει το ταχύτερο να καταστεί μη ελκυστική ως προς την παράνομη μετανάστευση. Στο πλαίσιο αυτό θα πρέπει να θεσπίσει κέντρα φιλοξενίας παρανόμως εισερχομένων μεταναστών σε απομονωμένα μέρη (π.χ. ακατοίκητοι νήσοι, εκτός αστικού ιστού) με ευρωπαϊκή παρουσία, επιτήρηση και δαπάνες άρτιων υποδομών και υπηρεσιών, όπου αυτοί θα παραμένουν, έως ότου ολοκληρωθούν οι διαδικασίες εξετάσεως αιτημάτων ασύλου ή οι διαδικασίες επαναπατρισμού τους. Οι οικονομικοί μετανάστες στην Ελλάδα θα πρέπει να απολαμβάνουν πλήρως τα ατομικά τους δικαιώματα αλλά επ’ ουδενί ως διακριτές συλλογικότητες. Θα πρέπει επιπλέον να θεσπισθούν απαιτητικά μέτρα προσαρμογής στον τρόπο ζωής της φιλοξενούσης χώρας μας (αρχές Δημοκρατίας, κοσμικού κράτους, Συνταγματικές διατάξεις), ως προϋπόθεση παραμονής τους. Τα κριτήρια και οι προϋποθέσεις αποδόσεως ελληνικής ιθαγένειας θα πρέπει να αυστηροποιηθούν (σύμφωνα με πρότυπα επιλεγμένων ευρωπαϊκών χωρών).
Είναι άμεσα ορατός ο κίνδυνος στο εγγύς μέλλον (πριν την λήξη του 21ου αιώνα) οι αγέννητες γενεές Ελλήνων να αδυνατούν όχι μόνο να απολαύσουν τον ευλογημένο αυτό τόπο όπως εμείς αλλά ούτε απλώς να επιβιώσουν. Αιτία η ρηχή και επιλεκτική ευαισθησία της γενιάς μας για τα ανθρώπινα δικαιώματα, αφού αυτή συμπεριλαμβάνει το σύνολο των αναξιοπαθούντων του πλανήτου αλλά εξαιρεί τους απογόνους μας απλώς επειδή έχουν την ατυχία να μην  έχουν ακόμη γεννηθεί. 
                                            
                                 *Αντιναύαρχος ε.α. Β. Μαρτζούκος ΠΝ
                                            Επίτιμος Διοικητής ΣΝΔ
                                               Πρόεδρος ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.

Βάσιλας Βασίλειος*: ΕΘΝΙΚΕΣ ΑΙΜΟΡΡΑΓΙΕΣ

on Παρασκευή, 16 Μαρτίου 2018. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Σε προηγούμενο δημοσίευμά μας στην έγκριτη εφημερίδα «ΝΑΞΙΑΚΟΙ ΚΑΙΡΟΙ», αναφερθήκαμε στις ΔΥΣΜΕΝΕΣΤΑΤΕΣ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ και τονίσαμε με έμφαση τις εξ αυτών ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ επί της ΕΠΑΝΔΡΩΣΕΩΣ και του ΑΞΙΟΜΑΧΙΟΥ των ΕΝΟΠΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ.

Στο σημερινό μας δημοσίευμα θα αναφερθούμε στις ΕΘΝΙΚΕΣ ΑΙΜΟΡΡΑΓΙΕΣ, όπως είναι:
1.Η ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ σε άλλες χώρες, νέων προσοντούχων παραγωγικής ηλικίας, ένεκα της μεγάλης ανεργίας, που μαστίζει την Πατρίδα μας.
2.Στις ΑΜΒΛΩΣΕΙΣ, στις οποίες η χώρα μας κατέχει την πρώτη θέση μεταξύ των χωρών της Ευρώπης, οι οποίες αποτελούν τις σύγχρονες ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΕΣ, όπως τις αποκαλούμε και όπως φαίνονται στον Πίνακα, τα οποία αναφέρονται στο 2002, βάσει των στοιχείων του ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΥ ALAN GUTTMACHER.

ΠΙΝΑΚΑΣ ΑΜΒΛΩΣΕΩΝ ΑΝΑ 1000 ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ

ΧΩΡΑ ΠΟΣΟΣΤΑ ΧΩΡΑ ΠΟΣΟΣΤΑ ΧΩΡΑ ΠΟΣΟΣΤΑ
ΕΛΛΑΔΑ 150 ΙΤΑΛΙΑ 19 ΒΡΕΤΤΑΝΙΑ 13
ΡΩΣΙΑ 140 ΠΟΛΩΝΙΑ 17 ΚΑΝΑΔΑΣ 10
ΡΟΥΜΑΝΙΑ 91 ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ 15 ΓΕΡΜΑΝΙΑ 7
HΠΑ 28 ΓΑΛΛΙΑ 15 ΟΛΛΑΝΔΙΑ 6
Κατόπιν τούτου, αν επικρίνουμε μία φορά τις διαχρονικές ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΕΣ από τους κατά καιρούς δυνάστες της Πατρίδας μας (Τούρκους, Γερμανούς, Βουλγάρους και Αλβανούς), τι πρέπει να πούμε για τους συντελεστές της ΑΥΤΟΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ, αυτής της σύγχρονης μάστιγας, που θανατώνει πάνω από 300000 κυοφορούμενα έμβρυα ετησίως, όσα ακριβώς απέβαλαν οι Ελληνίδες, λόγω της πείνας, της δυστυχίας και της ανέχειας, αλλά και της έλλειψης ιατροφαρμακευτικής και νοσοκομειακής περίθαλψης κατά την περίοδο της τετραπλής κατοχής (Γερμανικής, Ιταλικής, Βουλγαρικής και Αλβανικής) κατά τον Β’ Π Π.

ΗΘΙΚΟ ΜΕΡΟΣ
Όσον αφορά το ηθικό μέρος των ΑΜΒΛΩΣΕΩΝ, πολλοί είναι εκείνοι οι οποίοι ισχυρίζονται ότι είναι απόλυτα προσωπικό (ατομικό) τους δικαίωμα η ΑΜΒΛΩΣΗ και ότι αποτελεί μέρος του οικογενειακού τους προγραμματισμού (αυτό μπορεί να ισχύει ως προς τις προφυλάξεις για την αποφυγή της σύλληψης), όμως όπως θα αποδείξουμε αυτό δεν ισχύει για τις ΑΜΒΛΩΣΕΙΣ.

Στο θέμα αυτό έχουμε την επιστημονική άποψη του μαιευτήρα γυναικολόγου αείμνηστου Παπαευαγγέλου, ότι οι διαπράττοντες την ΑΜΒΛΩΣΗ διαπράττουν ιδιαζόντως ειδεχθές έγκλημα εκ προθέσεως, διότι από τη στιγμή που το γόνιμο αναπαραγωγικό πρωτογενές κύτταρο (το γυναικείο ωάριο) γονιμοποιηθεί από τον γαμέτη (το ανδρικό σπερματοζωάριο, το άλλο μισό πρωτογενές κύτταρο) μέσα στη γυναικεία μήτρα, ΓΕΝΝΑΤΑΙ ΜΙΑ ΝΕΑ ΖΩΗ, την οποία φιλοξενεί η κυοφορούσα επί 9 μήνες μητέρα του. Κάθε έξωθεν προσπάθεια αφαιρέσεως του εμβρύου παρά τη θέλησή του, το οποίο δεν μπορεί να την εκφράσει, παρα μόνο με σπασμωδικές κινήσεις, όταν το ακουμπά (αγγίζει) το ιατρικό νυστέρι. Αυτό και μόνο το γεγονός καταδεικνύει το μέγεθος του διαπραττόμενου εγκλήματος στο οποίο συνένοχοι είναι τόσο η κυοφορούσα όσο και ο ασυνείδητος και επίορκος γιατρός.

ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ΜΕ ΤΙΣ ΑΜΒΛΩΣΕΙΣ
Απευθυνόμενος προς τους εκλεκτούς και αγαπητούς συγχωριανούς μου, τους οποίους σέβομαι και εκτιμώ βαθύτατα και προ πάντων προς τις νέες και τους νέους, που αποτελούν το μέλλον της Φυλής και του Έθνους, παίρνω το θάρρος, ως μεγαλύτερος, να τους απευθύνω τις παρακάτω συμβουλές, στην προσπάθειά μου να τους είμαι περισσότερο χρήσιμος και λιγότερο ευχάριστος, ώστε να λαμβάνουν τις ανάλογες προφυλάξεις, οι οποίες έχουν ως εξής:
1.Μία στις 1000 γυναίκες που κάνουν ΑΜΒΛΩΣΗ, παρουσιάζει αιμορραγία κατά την επέμβαση τις πρώτες24 ώρες, ενώ έχουμε και ελάχιστους θανάτους.
2.Έξι μήνες μετά την επέμβαση διαρκεί η μετατραυματική περίοδος.
3.Ποσοστό 15%,απ΄όσες κάνουν ΑΜΒΛΩΣΗ παθαίνουν τέτοιες παθήσεις στα γεννητικά τους όργανα, ώστε να μην μπορούν να τεκνοποιήσουν στο μέλλον. Έτσι εξηγείται το φαινόμενο ότι έχουμε 350000 ζευγάρια που δεν μπορούν να αποκτήσουν παιδιά.
4.Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, παρέχοντας την πληροφορία (την οποία πρέπει να έχουμε πάντα κατά νου) ότι κάθε χρόνο μολύνονται παγκοσμίως 300 εκατομ. Με χλαμύδια ή ηπατίτιδα και 40 εκατομ. με σύφιλη, χωρίς να κάνει αναφορά στο AIDS και συμπληρώνει «βλέπετε η φύση έχει νόμους και τιμωρεί σκληρά όσους την καταδολιεύονται».
Δράττομαι και πάλι της ευκαιρίας να επαναλάβω δια πολλοστή φορά τις ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ μου, κατά τις οποίες η μόνη ελπίδα σωτηρίας , για να αποφύγουμε την ΑΥΤΟΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ, που συντελείται στην Πατρίδα μας, είναι η Μεγάλη και Αγία Εκκλησία της Ελλάδος, η οποία αποτελεί την μόνη ελπίδα μας, όπως λέει ο Υμνωδός με το να:
1. Διακηρύξει και Διαφωτίσει από του Ιερού Άμβωνος προς το Χριστεπώνυμο πλήρωμα ότι «Η ΑΜΒΛΩΣΗ δεν αποτελεί θέμα αθώου οικογενειακού προγραμματισμού, αλλά ιδιαζόντως ειδεχθές έγκλημα Ανθρωποκτονίας εκ προθέσεως και ότι τα παιδιά είναι Δώρα Θεού και Εικόνα της Αρρήτου Αυτού Δόξης».
2.Δημιουργήσει ΣΤΕΓΕΣ για τις Άγαμες Κυοφορούσες, στις οποίες θα βρίσκουν Ασφαλές και Ήρεμο Περιβάλλον και Ενδιαίτημα, ώστε να γεννούν τα παιδιά των μακριά από το επικριτικό περιβάλλον και την διαπόμπευση της τοπικής κοινωνίας και
3. Περιέλθουν στην αρμοδιότητα των κατά τόπους Εκκλησιαστικών Ενοριών, αντί της Κρατικής Υπηρεσίας που ισχύει σήμερα, οι Υιοθεσίες και οι Αναδοχές.
Για περισσότερες πληροφορίες επί των Δημογραφικών Εξελίξεων οι αναγνώστες θα μπορούν να απευθύνονται στο Διαδίκτυο με τα στοιχεία www.elisme.gr και κλειδάριθμος vas.vas.32.
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
1. Η ΆΜΒΛΩΣΗ εθεωρείτο από αρχαιοτάτων χρόνων Εγκληματική Πράξη, όπως διαπιστώνουμε από τον Όρκο του πατέρα της Ιατρικής ΙΠΠΟΚΡΑΤΗ, απόσπασμα του οποίου παραθέτουμε σε ελεύθερη μετάφραση και έχει ως εξής: «…..και δεν θα δώσω ποτέ σε γυναίκα φάρμακο (τότε δεν υπήρχε η χειρουργική) που να επιφέρει διακοπή της κύησης…..»
Από όσα γνωρίζουμε σκοπός της Ιατρικής Επιστήμης είναι να προστατεύει και να θεραπεύει και όχι να δολοφονεί τους ανθρώπους. Αναρωτιέται κάθε νουνεχής και σώφρων άνθρωπος σε τι διαφέρουν οι ασυνείδητοι και Επίορκοι (Ιατροί), από τους διαπράττοντες ληστεία μετά φόνου εγκληματίες;
2. Όταν ο Μέγας Κωνσταντίνος είδε να πετούν τα εξώγαμα ανεπιθύμητα βρέφη στους δρόμους και να τα κατασπαράσσουν τα θηρία, θέσπισε σχετική νομοθεσία, βάσει της οποίας τα συνέλεγαν ειδικά εντεταλμένα όργανα της Πολιτείας, οι ονομαζόμενοι collectors (συλλέκτες). Τα βρέφη αυτά τα ονόμαζαν ΚΟΠΡΟΑΙΡΕΤΑ, που σήμαινε «Αίρω εκ της κόπρου», τα περιέθαλπαν σε ειδικούς βρεφονηπιακούς σταθμούς προς διάσωση και ανατροφή και όταν ενηλικιώνοντο πλαισίωναν τις δημόσιες υπηρεσίες.

*Ταξίαρχος ε. α. (ΤΘ)

Βασίλειος Μαρτζούκος: Η ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΕΥΡΩΠΗΣ ΚΑΙ ΕΛΛΑΔΟΣ

on Σάββατο, 03 Φεβρουαρίου 2018. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Αγαπητοί(ες) Φίλοι(ες)

Αξίζει, πολύ, να δείτε την παρουσίαση του ΑΝΤΙΝΑΥΑΡΧΟΥ Ε.Α. ΒΑΣ. ΜΑΡΤΖΟΥΚΟΥ ΠΝ, ΕΠΙΤΙΜΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΟΥ ΣΝΔ και ΠΡΟΕΔΡΟΥ του ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. την 1/2/2018 στην κατάμεστη αίθουσα του ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.

PDF

12/3/2017. Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΑΛΒΑΝΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

on Κυριακή, 12 Μαρτίου 2017. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Νικόλαος Μέρτζος, Επιμέλεια Αναστάσιος Μπασαράς, Αντιπρόεδρος ΕΛΙΣΜΕ

12/3/2017.  Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΑΛΒΑΝΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Η πιο πρόσφατη και πιο άρτια φετινή μελέτη δείχνει ότι οι Αλβανοί μετανάστες ......
ενσωματώθηκαν στην ελληνική κοινωνία ταχύτερα και πληρέστερα από κάθε άλλη ομάδα ξένων μεταναστών. Αντιγράφουμε:
Οι μετανάστες έχουν γίνει οργανικό στοιχείο της τοπικής κοινωνίας και η ενσωμάτωση τους προκύπτει από τις ίδιες διαδικασίες που ορίζουν τις ζωές των ντόπιων. Καθώς οι Αλβανοί μετανάστες έχουν ενταχθεί σε μεγάλο βαθμό στις τοπικές κοινωνίες θα ήταν ίσως άκαιρο να συζητάμε για αλβανική κοινότητα στην Ελλάδα, καθώς οι περισσότεροι εμφανίζονται διασκορπισμένοι στον αστικό και περιαστικό ιστό χωρίς ιδιαίτερα κοινωνικά δίκτυα ενεργοποιημένα μεταξύ τους. Δεν προβάλλουν ιδιαίτερα την εθνική ταυτότητα, η οποία δεν φαίνεται να είναι ένας ισχυρός συνδετικός κρίκος που να τους συσπειρώνει στην καθημερινή τους ζωή. Οι Αλβανοί στη μεγάλη πλειοψηφία τους προσαρμόζονται, αποφασίζουν να ζήσουν εδώ, μαθαίνουν αμέσως ελληνικά και εντάσσονται.

Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία, το ποσοστό των μαθητών με αλβανική καταγωγή/υπηκοότητα που φοιτούν στα ελληνικά σχολεία φτάνει στο 71,5% του συνόλου των αλλοδαπών μαθητών. Το Ελληνικό Φόρουμ Μεταναστών αναφέρει ότι 100.000 Αλβανοί μετανάστες έχουν τελειώσει τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και 20.000 είναι απόφοιτοι ανώτατης εκπαίδευσης. Οι γονείς ωθούν τα παιδιά τους στην εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας, στην απόκτηση πτυχίου τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και, σε αρκετές περιπτώσεις, τους αποτρέπουν από το να χρησιμοποιούν την αλβανική.

Η διαδικασία συγκρότησης της ταυτότητας των Αλβανών διαφοροποιείται με βάση τα βιώματά τους και τις ηλικίες. Από την επιτόπια έρευνα προκύπτει ότι οι Αλβανοί δεύτερης και, πλέον, τρίτης γενιάς βρίσκονται σε μια ενδιάμεση συνθήκη. Αναφέρει ο Δώρης Κυριαζής:

Η δεύτερη και η τρίτη γενιά παραμένουν Αλβανοί αλλά τρόπον τινά Αλβανοί, αρχίζουν και ενσωματώνουν στοιχεία ελληνικότητας, δηλαδή συνδυάζουν πια, είναι κάτι που βρίσκεται στο ενδιάμεσο, πιστεύω πως μάλλον αγαπάνε περισσότερο την Ελλάδα ως τη χώρα που μεγάλωσαν και ζούμε και εντάξει έχουν και από ακούσματα από επαφές από ταξίδια και ένα είδος σχέσης ξανά πνευματικής με την άλλη χώρα την Αλβανία. Θα πρέπει να γίνουν έρευνες για να επαληθευτούν, αυτή η κατηγορία των ανθρώπων με διπλή ταυτότητα και αν μου επιτραπεί ο όρος και τη διπλή πατρίδα.

Χαρακτηριστικά μας αναφέρει ένας πληροφορητής:
Λέει το παιδί μου εγώ πατέρα έρχομαι στην Αλβανία μαζί σου και με λένε το ελληνάκι. Είμαι στην Ελλάδα στο σχολείο και με λένε το αλβανάκι. Με ρωτάει το παιδί μου, πατέρα εγώ τι είμαι. Εγώ σαν πατέρας δεν ξέρω τι να του απαντήσω, εσείς ξέρετε να του απαντήσετε;
Ακόμη όμως και σε πιο σύντομες επισκέψεις στην χώρα καταγωγής, οι οποίες δεν συνδέονται με κάποιου είδους μόνιμη εγκατάσταση, τα παιδιά που έχουν μεγαλώσει στην Ελλάδα δεν φαίνεται να βρίσκουν κάποιο κοινό στοιχείο. Αναφέρει ένας άλλος πληροφορητής μας:
Δηλαδή τα παιδιά και όταν πηγαίνουν στους παππούδες πηγαίνουν μία φορά το χρόνο δυο-τρεις μέρες και αυτά όταν ήταν μικρά, τώρα όσο μεγαλώνουν δεν πηγαίνουν καν, οι περισσότεροι παππούδες έχουν πεθάνει οι σχέσεις πλέον με τη χώρα αυτή είναι σχεδόν μηδενικές οπότε πιστεύω αυτή η γενιά έχει ενταχθεί πλήρως στην ελληνική κοινωνία είναι μόνο μία ανάμνηση η Αλβανία για αυτούς.

Οι δυσμενείς αναπαραστάσεις στο δημόσιο λόγο και οι κρατικές πολιτικές δεν βοήθησαν ιδιαίτερα στην ένταξη των μεταναστών στις τοπικές κοινωνίες. Όπως παρατηρούν η Triandafyllidou και Veikou το 2002, η απροθυμία του Ελληνικού Κράτους να διαχειριστεί την μετανάστευση ως ένα μακροπρόθεσμο φαινόμενο αρχικά καθώς επίσης η έλλειψη ενός πλαισίου πολιτικών ακόμη και 10 χρόνια μετά το πρώτο μεγάλο κύμα δείχνουν ότι υπάρχει σχέση μεταξύ αυτών και του εθνικοπολιτισμικού ορισμού της ελληνικής ταυτότητας.

Ο μεταναστευτικός νόμος 2910/2001 χορήγησε ίσα δικαιώματα με αυτά των Ελλήνων στους ξένους πολίτες που διαμένουν νόμιμα στη χώρα, όσον αφορά στην εθνική ασφάλιση και κοινωνική προστασία. Ο ασφαλιστικός φορέας που καλύπτει τους περισσότερους μετανάστες είναι το Ι.Κ.Α. Οι παροχές που δικαιούται ο ασφαλισμένος και τα εξαρτημένα μέλη της οικογένειάς του είναι ίδιες με αυτές των Ελλήνων ασφαλισμένων: ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, νοσοκομειακή περίθαλψη, επίδομα ασθενείας, ατυχήματος, μητρότητας, σύνταξη και λοιπές παροχές. Έως τότε το έλλειμμα της ιατρικής ασφάλισης των Αλβανών αναπληρώθηκε από τη συνδρομή των ίδιων των ιατρών στα δημόσια νοσοκομεία. Πρόσβαση στα δημόσια νοσοκομεία υπήρχε παράτυπα, ιδιαιτέρως για επείγοντα περιστατικά, αλλά διέφερε ως προς την ποιότητα και το εύρος της πρόσβασης. Πολλοί Έλληνες ιατροί καθώς και Έλληνες πολίτες στάθηκαν αρωγοί σε προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζαν οι Αλβανοί, σε αντίθεση με άλλες εκδηλώσεις του δημόσιου βίου, όπου η ρατσιστική διακριτική αντιμετώπιση των Αλβανών ήταν έκδηλη. Τα σχόλιά τους για τους Έλληνες ιατρούς στο Εθνικό Σύστημα Υγείας είναι εγκωμιαστικά.

Μεγάλη αλλαγή στον μεταναστευτικό χάρτη της Ελλάδας αποτελεί η αύξηση των Μουσουλμάνων μεταναστών με την «προσφυγική κρίση». Το έντονο κλίμα του «αντι-αλβανισμού», του ρατσισμού κατά των Αλβανών άρχισε να υποχωρεί και να υποκαθίσταται από το ρατσισμό έναντι των μουσουλμανικών μεταναστευτικών και προσφυγικών πληθυσμών, το οποίο σηματοδότησε μεγαλύτερη κοινωνική ένταξη των Αλβανών μεταναστών που παραμένουν σήμερα η πολυπληθέστερη κοινότητα μεταναστών στην Ελλάδα. Το μεγαλύτερο ποσοστό αυτών κατοικεί σε αστικά κέντρα, κυρίως, στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη. Ως συνέπεια της οικονομικής κατάστασης, ένα ποσοστό αυτών ταξιδεύει σε χώρες της Ε.Ε. αναζητώντας εργασία. Ένας αριθμός των Αλβανών μεταναστών αποφασίζει τα τελευταία χρόνια να επιστρέψει στη χώρα καταγωγής προκειμένου να αναζητήσει ασφαλέστερες εργασιακές και οικονομικές συνθήκες διαβίωσης. Σε αρκετές περιπτώσεις, η επιστροφή αυτή έχει προσωρινό χαρακτήρα και προσιδιάζει με ένα σχήμα επαναλαμβανόμενης κινητικότητας ανάμεσα στις δύο χώρες, παρά μία απόφαση επιστροφής και μόνιμης εγκατάστασης.

Η συλλογική δραστηριότητα και εκπροσώπηση των Αλβανών μεταναστών σχετίζεται με την υπεράσπιση και προώθηση ζητημάτων που αφορούν στην παραμονή τους και τη νομική κατάστασή τους στην Ελλάδα.

Άρχισαν τη δεκαετία του 2000 να συστήνονται Σύλλογοι Αλβανών με νομική υπόσταση και με την ειδικευμένη μορφή. Ωστόσο, πολλοί Αλβανοί μετανάστες επιλέγουν να απέχουν από σχέσεις με συλλόγους, γιατί θεωρούν ότι δημιουργήθηκαν πολλοί προσωποπαγείς σύλλογοι που δεν εξυπηρετούσαν συλλογικά συμφέροντα και «υπάγονται στα κόμματα της Αλβανίας», ενώ δεν υπάρχει συνεργασία μεταξύ των συλλόγων των Αλβανών ώστε να προωθούνται τα κοινά συμφέροντα. Αυτό ισχύει και για πολλά άτομα σε νεαρή ηλικία, της λεγόμενης «δεύτερης γενιάς» που δεν θέλουν να σχετίζονται με Αλβανικούς συλλόγους.

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια έντονη κινητικότητα των Αλβανών μεταναστών δεύτερης γενιάς προς την εκμάθηση της μητρικής τους γλώσσας (Gogonas 2009, 2010). Η δημόσια χρήση των αλβανικών δε θεωρείται, πλέον, ως μία απορριπτέα ή στιγματισμένη πρακτική. Αντίθετα αποτελεί ένα πρόσθετο προσόν γλωσσομάθειας, μια ακόμη γλώσσα στο βιογραφικό, η γνώση της οποίας βελτιώνει τις δεξιότητες και αυξάνει βελτιώνει την ανάδειξη ενός επαγγελματικού προφίλ, κάτι που μπορεί να ανοίξει εργασιακούς δρόμους. Η τάση αυτή έρχεται σε αντίθεση με τη στάση που ακολουθούσαν τα πρώτα χρόνια της διαβίωσης στην Ελλάδα οι μετανάστες γονείς αλλά και τα ίδια τα παιδιά (Ευθυμιάδου 2014, Κοιλιάρη 2014).

Ν.Ι.Μέρτζος

[12 3 4 5  >>