Τηλεδιάσκεψη για τον Κορονοϊό της Πέμπτης 4 Ιουνίου 2020

Πατήστε οπουδήποτε μέσα στο παρακάτω πλαίσιο

για να συμμετάσχετε στην τηλεδιάσκεψη για τον Κορονοϊό.

Έπειτα επιλέξτε "Open Cisco Webex Meeting"

Η Αμυντική Ολοκλήρωση της ΕΕ

Ένα “καυτό” θέμα έγινε βιβλίο από το ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.: «Η αμυντική ολοκλήρωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης», Εκδόσεις Ινφογνώμων

 

Μελέτες

CSIS: Distributed Defense: New Operational Concepts for Integrated Air and Missile Defense

on Παρασκευή, 02 Φεβρουαρίου 2018. Posted in Μελέτες

Επιμέλεια: Αναστάσιος Μπασαράς, Αντιπρόεδρος ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

Despite the rising salience of missile threats, current air and missile defense forces are far too susceptible to suppression. Today’s U.S. air and missile defense (AMD) force lacks the depth, capacity, and operational flexibility to simultaneously perform both missions.

 


PDF

Discussions about improving AMD usually revolve around improvements to the capability and capacity of interceptors or sensors.
 
Rather than simply doing more of the same, the joint integrated air and missile defense (IAMD) efforts might be well served by new or reinvigorated operational concepts, here discussed collectively as “Distributed Defense.” By leveraging networked integration, Distributed Defense envisions a more flexible and more dispersible air and missile defense force capable of imposing costs and dilemmas on an adversary, complicating the suppression of U.S. air and missile defenses. Although capability and capacity improvements remain essential to the high-end threats, the Distributed Defense concept focuses on creating a new architecture for today’s fielded or soon-to-be fielded IAMD force to boost flexibility and resilience.
 
Written By Thomas Karako
Senior Fellow, International Security Program and Director, Missile Defense Project
Wes Rumbaugh
Research Assistant, International Security Program

RAND: Air Force Strategic Planning Past, Present, and Future

on Πέμπτη, 01 Φεβρουαρίου 2018. Posted in Μελέτες

Επιμέλεια: Αναστάσιος Μπασαράς, Αντιπρόεδρος ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

Research Questions

  1. What does Air Force strategic planning actually accomplish?
  2. What should it accomplish?
  3. How can the process be modified to best fit that goal?

 


PDF

This report examines the history of strategic planning efforts in the U.S. Air Force and asks three basic questions. First, what does Air Force strategic planning actually accomplish? Second, what should it accomplish? Third, how can the process be modified to best fit that goal? The report finds that many of the most innovative Air Force strategy documents were produced outside the bureaucratic structure. Still, the Air Force has successfully used strategic planning to accomplish four basic tasks: allocate resources; structure the force; define and shape the service's mission and identity; and, perhaps most importantly, create a dialogue about the direction of the service. For the most part, successful strategic plans have achieved these results by applying five key lessons: understanding the policy environment; encouraging ideas from the bottom; starting the strategy from the top; keeping the message succinct, substantive, and sharp; and focusing on process as much as product.

Key Findings

There Currently Is Disagreement over the Utility of Long-Term Strategic Planning

  • Some senior leaders interviewed doubted their ability to predict and plan decades out in a concrete sense.
  • Other senior leaders interviewed for this report worried that the Air Force's public documents have become too abstract and technology-focused, rather than concrete and strategic.
  • Current and former planners tend to place a higher premium on strategic planning.

Historically, the Air Force Used Strategic Planning to Accomplish Four Key Tasks

  • Justify resources to U.S. Congress and to the rest of U.S. Department of Defense
  • Structure the force and explain the structure to the rest of the service.
  • Define and shape the service's mission and even identity particularly at strategic pivot points.
  • Create a dialogue about the direction of the service within the service and with Congress and other key constituencies.

The Most Successful Air Force Strategies Have Applied Five Basic Lessons

  • Understanding the policy environment.
  • Encouraging ideas from the bottom.
  • Starting the strategy from the top.
  • Keeping the message succinct, substantive, and sharp.
  • Focusing on process as much as product.

Recommendations

  • Encourage ideas from below: Cultivate free thinkers within the ranks and encourage dialogue between them and senior leaders.
  • Know your environment: Tailor messages to specific audiences and understand the context — social, political, economic — of the period during which the document is produced and disseminated. Know that the messages that work inside the U.S. Department of Defense will not always play well when floated to a wide audience.
  • Development strategy from the top: Strategy cannot simply be left to the planners and still be successful. For a strategy to produce real change, the Air Force strategy's priorities need to be its senior leader's priorities and those senior leaders need to be on the same page. Get leadership buy-in early in the process of developing the strategy.
  • Keep the strategy succinct, substantive, and sharp: Successful strategy documents require a clear if blunt vision for the service defended by details and measured by a handful of select metrics about how the U.S. Air Force will fulfill its priorities, with few additional distractors.
  • Focus on the process as much as the product: Air Force strategists perhaps should be more concerned about the discussions these documents spark, rather than necessarily what these documents say.

Table of Contents

  • Chapter One

    Strategic Planning and Its Discontents

  • Chapter Two

    Defining Strategy and Measuring Its Effect

  • Chapter Three

    Air Force Strategy from Its Formation Through the Cold War

  • Chapter Four

    Air Force Strategy from 1990 to the Present

  • Chapter Five

    Lessons for Air Force Strategic Planning

  • Chapter Six

    Postscript: The Future of Air Force Strategy

  • Appendix

    Effect of Specific Air Force Strategic Documents

Research conducted by

This research was sponsored by the Director of Strategy, Concepts and Assessments, Deputy Chief of Staff for Strategic Plans and Requirements (AF/A5S) and conducted by the Strategy and Doctrine Program within RAND Project AIR FORCE.

This report is part of the RAND Corporation research report series. RAND reports present research findings and objective analysis that address the challenges facing the public and private sectors. All RAND reports undergo rigorous peer review to ensure high standards for research quality and objectivity.

Permission is given to duplicate this electronic document for personal use only, as long as it is unaltered and complete. Copies may not be duplicated for commercial purposes. Unauthorized posting of RAND PDFs to a non-RAND Web site is prohibited. RAND PDFs are protected under copyright law. For information on reprint and linking permissions, please visit the RAND Permissions page.

The RAND Corporation is a nonprofit institution that helps improve policy and decision making through research and analysis. RAND's publications do not necessarily reflect the opinions of its research clients and sponsors.

Ντίνα Βαΐου-Μάχη Καραλή*: Η ανάπτυξη της πόλης και οι διαδρομές των ρεμάτων στην Αθήνα

on Δευτέρα, 20 Νοεμβρίου 2017. Posted in Μελέτες

Επιμέλεια Αναστάσιος Μπασαράς, Αντιπρόεδρος ΕΛΙΣΜΕ

Ντίνα Βαΐου-Μάχη Καραλή*: Η ανάπτυξη της πόλης και οι διαδρομές των ρεμάτων στην Αθήνα

«… οι Έλληνες απέφευγαν να χαράξουν δρόμους, σε κάθε περίπτωση που το νερό είχε την καλοσύνη να αναλάβει αυτό το έργο. Σε τούτη τη χώρα, όπου ο άνθρωπος ελάχιστα αντιτίθεται στη δουλειά που κάνει η φύση, οι χείμαρροι είναι δρόμοι βασιλικοί, τα ρυάκια δρόμοι επαρχιακοί και τα χαντάκια δρόμοι κοινοτικοί.

Οι καταιγίδες έχουν αναλάβει το έργο των μηχανικών που κατασκευάζουν γέφυρες κ’ η βροχή συντηρεί, χωρίς έλεγχο, τους δρόμους μεγάλης και μικρής κυκλοφορίας» (Ε. Αμπού, 1968, Ο βασιλεύς των Ορέων, Αθήνα: Γαλαξίας, μτφ. Α. Φραγκιά, γαλλική έκδοση 1853)
Ντίνα Βαΐου, Μάχη Καραλή

Η συνέχεια ΕΔΩ!

 

KARNEGIE Europe: THE CHANGING ROLE OF DEMOCRACY IN ASIAN GEOPOLITICS

on Τρίτη, 31 Οκτωβρίου 2017. Posted in Μελέτες

Επιμέλεια Αναστάσιος Μπασαράς, Αντιπρόεδρος ΕΛΙΣΜΕ

KARNEGIE Europe: THE CHANGING ROLE OF DEMOCRACY IN ASIAN GEOPOLITICS

M A I K O I C H I H A R A S E P T E M B E R 1 4 , 2 0 1 7


Security issues like North Korea’s latest nuclear test dominate policy conversations about Asia, shifting the region’s changing geopolitical landscape once more to the forefront of the international agenda. Feeding into such challenges is the structural question of what strategic impact China’s rise will have. Significantly, amid Asia’s high-profile security concerns, the role of democracy in the region’s geopolitics seems to be gaining resonance.

Continue Reading!

RAND: Assessing Russian Reactions to U.S. and NATO Posture Enhancements

on Τετάρτη, 18 Οκτωβρίου 2017. Posted in Μελέτες

Επιμέλεια Αναστάσιος Μπασαράς, Αντιπρόεδρος ΕΛΙΣΜΕ

RAND: Assessing Russian Reactions to U.S. and NATO Posture Enhancements

Research Questions

What factors will likely affect Russian reactions to NATO posture enhancements in Europe?
Using the framework created, how might Russia respond to planned and proposed NATO posture enhancements, and what are the implications for U.S. and NATO policymakers?


The North Atlantic Treaty Organization (NATO) is in the process of implementing posture enhancements to increase capabilities on its eastern flank, and the escalation in tensions between Russia and NATO since 2014 has led analysts to propose measures that are even more extensive. However, Russia's likely reactions to such posture enhancements remain understudied. In this report, we develop a framework that analysts can use to assess likely Russian reactions to ongoing and proposed NATO posture enhancements in Europe. We develop this framework by assessing Russian strategic writing, the broader international relations literature, and the history of post–Cold War interactions between Russia and NATO. Our analysis suggests that Russian reactions will depend on 11 key factors that capture the strategic context, the Russian domestic context, and the characteristics of the proposed posture enhancements. We then illustrate how this framework can be applied in practice by assessing Russia's potential reactions to both planned and proposed enhancements. These assessments highlight the importance of clear analysis of Russian perceptions of NATO's intentions and commitment, domestic threats to the Russian regime, and the cost sensitivity of the Russian leadership.

Key Findings
Analysts Should Consider 11 Key Factors When Attempting to Determine Possible Russian Reactions to U.S. and NATO Posture Enhancements
Within the strategic context, analysts should consider NATO's relative overall capabilities, NATO's relative local capabilities, Russian perceptions of NATO's intentions, and Russian perceptions of NATO's willingness to defend its members against aggression.
Within the Russian domestic context, analysts should consider the extent of threats to regime legitimacy, the power and preferences of Russia's elite, and the preferences of Vladimir Putin.
Analysts should consider the following factors related to the characteristics of the posture enhancements: effect on strategic stability, effect on conventional capability, location, and extend of infrastructure improvements.

Posture Enhancements Currently Being Implemented Are Likely to Further Strengthen an Already Robust NATO Deterrent
Several factors suggest a very low Russian incentive to attack NATO, including Russia's perceptions of NATO's willingness to fight to defend its members against a Russian attack; limited Russian political or strategic interest in any current NATO territory, including the Baltic States; and limited domestic threats to the security of the regime in Moscow. Additional NATO posture enhancements have the potential to further limit this incentive.
However, many Russian policymakers appear to have increasingly concluded that the strategic goals of the United States and NATO are not compatible with the long-term security of the current regime in Moscow. While a direct attack on NATO is unlikely, Russia is likely to explore additional avenues to signal its displeasure with ongoing U.S. and NATO activities.

Recommendations
Proposals to enhance deterrence must consider the wider context in which they will be implemented. Enhancements that could strengthen deterrence in one context could be escalatory in another.
Enhancement projects should avoid autopilot. Policymakers should consider delaying final completion or announcements of posture enhancements that may take place during times of heightened tension and should routinely reassess posture decisions in the process of being implemented.
Posture enhancements that could affect strategic stability deserve special scrutiny. Given the centrality of Russia's nuclear deterrent to its security, Russia may be willing to run substantial risks to forestall further development of NATO capabilities that could threaten Russian leadership or command and control systems. Differing perceptions between the two sides over the implications of NATO development of these capabilities has the potential to lead to conflict.

Table of Contents
Chapter One
Introduction
Chapter Two
Current, Planned, and Proposed Postures in Europe
Chapter Three
Factors Affecting Russian Decision making
Chapter Four
Assessing Russian Reactions to U.S. and NATO Posture Enhancements
Chapter Five
Conclusion
Appendix A
Russian Decision making in Key Cases
Appendix B
B. Key NATO and Russian Interactions, 1995–2015

Download PDF!

28/7/2017. Διαχείριση Κινδύνου - Κρίσεων και ο Ρόλος των Εθελοντών Πολιτικής Προστασίας Crisis - Risk Management and the Role of Volunteers in Civil Protection

on Παρασκευή, 28 Ιουλίου 2017. Posted in Μελέτες

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΟΜΟΥΡΛΟΓΛΟΥ, Μεταπτυχιακή Διατριβή Ειδίκευσης: Master Thesis. Μόνο για εκπαιδευτικούς-ερευνητικούς σκοπούς

28/7/2017. Διαχείριση Κινδύνου - Κρίσεων και ο Ρόλος των Εθελοντών Πολιτικής Προστασίας Crisis - Risk Management and the Role of Volunteers in Civil Protection

Η διαχείριση κινδύνων και κρίσεων στη σημερινή εποχή αποτελεί προϋπόθεση για την επιβίωση του ανθρώπινου είδους και την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος. Από τις φυσικές καταστροφές μέχρι τα τεχνολογικά ατυχήματα και τις καταστροφικές συνέπειες της επέμβασης του ανθρώπινου παράγοντα σε κάθε ντετερμινιστική κανονικότητα, όλα υπάγονται στην Πολιτική Προστασία (Π.Π.).

Κατεβάστε ΕΔΩ! την πολύ ενδιαφέρουσα Μεταπτυχιακή Διατριβή Ειδίκευσης.

Τονίζεται ότι η μεταπτυχιακή εργασία είναι:

Μόνο για εκπαιδευτικούς-ερευνητικούς σκοπούς

12/5/2017. ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ

on Παρασκευή, 12 Μαΐου 2017. Posted in Μελέτες

Γράφει η Αλεξάνδρα Τόμπρα, Δημοσιογράφος, Μέλος ΕΛΙΣΜΕ

12/5/2017. ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ

Πάνω από οκτώ χρόνια έχουν περάσει από την περίοδο που ο παγκόσμιος χρηματοπιστωτικός κλάδος κλονιζόταν από τη μεγάλη αμερικανική κρίση του 2008, με τις ευρωπαϊκές τράπεζες να βρίσκονται ακόμη στα μισά ενός μακρύ δρόμου προσαρμογής και διόρθωσης των προβλημάτων που ήρθαν στην επιφάνεια. Προβλήματα που έθεσαν πολλάκις τη σταθερότητα ενός περίπλοκου τραπεζικού συστήματος εν αμφιβόλω, ενώ προκάλεσαν την ετοιμότητα και την πληρότητα των μηχανισμών "άμυνας" του ευρωπαϊκού οικοδομήματος.

Η συνέχεια της ενδιαφέρουσας μελέτης ΕΔΩ!

2/4/2017. ΒΙΩΣΙΜΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΘΑΛΑΣΣΙΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΤΗΣ ΝΑ ΕΥΡΩΠΗΣ ΚΑΙ ΜΕΣΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ: ΟΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΙΡΑΝΙΚΟΥ ΠΥΡΗΝΙΚΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ

on Κυριακή, 02 Απριλίου 2017. Posted in Μελέτες

Γράφουν οι Πέτρος Σιούσιουρας (1), Δημήτριος Γρεκός(2), Κυριάκος Χουρδάκης(3)

2/4/2017. ΒΙΩΣΙΜΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΘΑΛΑΣΣΙΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΤΗΣ ΝΑ ΕΥΡΩΠΗΣ ΚΑΙ ΜΕΣΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ: ΟΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΙΡΑΝΙΚΟΥ ΠΥΡΗΝΙΚΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ


Περίληψη:   Τα τελευταία χρόνια η διεθνής κοινωνία, με προεξάρχουσες την ΕΕ και ΗΠΑ, εντατικοποιεί τις προσπάθειες της για την αντιμετώπιση του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν. Η ΕΕ λαμβάνει μέρος στις διεθνείς διαπραγματεύσεις οι οποίες οδήγησαν στην οριστικοποίηση του κοινού ολοκληρωμένου σχεδίου δράσης (JCPOA- July14,2015) για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, προασπίζοντας τα οικονομικά συμφέροντα των Κ-Μ της στην περιοχή χωρίς όμως να τονίζει το μέγεθος των περιβαλλοντικών επιπτώσεων, ιδιαιτέρως στην ΝΑ Μεσόγειο, και την πιθανή αποτυχία της πολιτικής περί της γαλάζιας ανάπτυξης. Η αντίληψη των ΗΠΑ για την περίσταση θυμίζει την πολιτική που εφήρμοσαν, το 2014, κατά την διεξαγωγή της επιχείρησης μεταφοράς και εν πλω καταστροφής των χημικών όπλων της Συρίας εντός της Μεσογείου Θάλασσας, επί του πλοίου Cape Ray της Ναυτιλιακής Διοίκησης των ΗΠΑ (MARAD). Οι ανωτέρω εξελίξεις αλλά και η ενδεχόμενη ατυχηματική ρύπανση εγείρουν ερωτήματα ως προς την ήπια αντιμετώπιση του ζητήματος, εκ μέρους της ΕΕ, ενώ δημιουργούν ένα άκρως επικίνδυνο προηγούμενο το οποίο αφορά στην βιωσιμότητα της γαλάζιας ανάπτυξης στην περιοχή της Μεσογείου αλλά και της Μέσης Ανατολής. Η συγκεκριμένη μελέτη εμπλουτίζει την κατανόηση της επικρατούσας κατάστασης με έμφαση στις περιβαλλοντικές επιπτώσεις που μέλλεται να προκύψουν αν δεν τερματιστούν οι πυρηνικές φιλοδοξίες του Ιράν και προτείνει ειδικές λύσεις.

1 Καθηγητής Γεωπολιτικής και Θαλασσίων Μεταφορών του Τμήματος Ναυτιλίας και Επιχειρηματικών Υπηρεσιών Πανεπιστημίου Αιγαίου

2 Υποψήφιος Διδάκτορας Ναυτιλιακών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πειραιώς

3 Υποψήφιος Διδάκτορας Γεωπολιτικής του Τμήματος Ναυτιλίας και Επιχειρηματικών Υπηρεσιών Πανεπιστημίου Αιγαίου

ΕΔΩ! η συνέχεια.

29/3/2017. Τι είναι το εθνικό συμφέρον και ποιο το ελληνικό εθνικό συμφέρον στο Αιγαίο;

on Τετάρτη, 29 Μαρτίου 2017. Posted in Μελέτες

Γράφει ο Ανδρέας Ματζάκος*

29/3/2017. Τι είναι το εθνικό συμφέρον και ποιο το ελληνικό εθνικό συμφέρον στο Αιγαίο;

Εισαγωγή
Πρώτος ο Θουκυδίδης, στην ιστορία του Πελοποννησιακού Πολέμου, εντόπισε ότι μια από τις αιτίες που οδηγεί τις κοινωνίες σε πόλεμο, είναι το συμφέρον.

Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι πολίτες των δυτικών τουλάχιστον δημοκρατιών, άρχισαν να ακούν όλο και περισσότερο για το εθνικό συμφέρον και ότι αυτό είναι ο κινητήριος μοχλός της εξωτερικής πολιτικής των κρατών τους. Οι κυβερνήσεις έβαλαν στο λεξιλόγιο τους το εθνικό συμφέρον και την ανάγκη υπερασπίσεως του, προκειμένου να δικαιολογήσουν τις θυσίες των πολιτών τους. Θυσίες τόσο σε έμψυχο δυναμικό όσο και σε πολεμικό υλικό.

ΕΔΩ! η συνέχεια.

24/3/2017. Η Καταλυτική Συνεισφορά της “Έξυπνης Ισχύος” ως Στρατηγική Επιλογή Αντιμετώπισης της Σύγχρονης Θρησκευτικής Τρομοκρατίας

on Παρασκευή, 24 Μαρτίου 2017. Posted in Μελέτες

Γράφουν οι: Πέτρος Σιούσιουρας (1), Κυριάκος Χουρδάκης (2) και Kων/νος Αντωνάτος (3)

24/3/2017. Η Καταλυτική Συνεισφορά της “Έξυπνης Ισχύος” ως Στρατηγική Επιλογή Αντιμετώπισης της Σύγχρονης Θρησκευτικής Τρομοκρατίας

Περίληψη
Το παρόν άρθρο αναλύει στη βάση της έννοιας της “έξυπνης ισχύος” την πολιτική επιλογή αντιμετώπισης της σύγχρονης θρησκευτικής τρομοκρατίας, η οποία πηγάζει από τον ακραίο ισλαμικό φονταμενταλισμό.

Πρόκειται για ένα περίπλοκο φαινόμενο, τα βαθύτερα αίτια του οποίου πρέπει να αναζητηθούν στις μεγάλες κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες που χωρίζουν τις υποανάπτυκτες και αναπτυσσόμενες περιοχές του πλανήτη από τις δυτικού τύπου αναπτυγμένες κοινωνίες.

Η μέχρι τούδε βραχυπρόθεσμη αντιμετώπιση του φαινομένου με στρατιωτικές ενέργειες στη βάση της “σκληρής ισχύος” επέφερε αμφισβητούμενα αποτελέσματα.

Υποστηρίζεται ότι οι ΗΠΑ και οι δυτικοί σύμμαχοί τους, εναντίον των οποίων στρέφονται κατά κανόνα τέτοιου είδους τρομοκρατικά χτυπήματα, πρέπει να χρησιμοποιήσουν μια μακροπρόθεσμη στρατηγική χρήσης εργαλείων “έξυπνης ισχύος” προκειμένου να αναδιαμορφώσουν το υφιστάμενο διεθνές περιβάλλον, το οποίο εκτρέφει τρομοκρατικές οργανώσεις τύπου Al-Qaeda.

Άλλωστε η πολιτική προσέγγιση της “έξυπνης ισχύος” έχει ήδη δοκιμασθεί αποτελεσματικά, καθόσον οδήγησε στην επιτυχή για τις ΗΠΑ έκβαση του Ψυχρού Πολέμου. Εκτιμάται λοιπόν ότι η εφαρμογή της θα επιφέρει εξίσου επιτυχή αποτελέσματα στην αντιμετώπιση της σύγχρονης θρησκευτικής τρομοκρατίας.

ΕΔΩ! η συνέχεια της πολύ ενδιαφέρουσας μελέτης.
1 Καθηγητής Γεωπολιτικής και Θαλασσίων Μεταφορών του Τμήματος Ναυτιλίας και Επιχειρηματικών Υπηρεσιών Πανεπιστημίου Αιγαίου
2 Υποψήφιος Διδάκτορας Γεωπολιτικής του Τμήματος Ναυτιλίας και Επιχειρηματικών Υπηρεσιών Πανεπιστημίου Αιγαίου
3 Master Διεθνών Σχέσεων και Στρατηγικών Σπουδών του Παντείου Πανεπιστημίου

5/12/2016. ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟ ΕΓΚΛΗΜΑ: ΘΕΩΡΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΞΗ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΒΙΟΑΦΗΓΗΣΕΙΣ ΒΑΡΥΠΟΙΝIΤΩΝ

on Δευτέρα, 05 Δεκεμβρίου 2016. Posted in Μελέτες

Γράφει η Δέσποινα Σβουρδάκου, Διδάκτωρ Κοινωνιολογίας, Παντείου Πανεπιστημίου, Καθηγήτρια Σχολών ΕΛΑΣ

5/12/2016. ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟ ΕΓΚΛΗΜΑ: ΘΕΩΡΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΞΗ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΒΙΟΑΦΗΓΗΣΕΙΣ ΒΑΡΥΠΟΙΝIΤΩΝ

Στόχος με το άρθρο αυτό είναι να τεκμηριωθούν  οι θεωρητικές υποθέσεις που αφορούν την έννοια του οργανωμένου εγκλήματος με βάση τα εμπειρικά δεδομένα που προκύπτουν από τις αφηγήσεις βαρυποινιτών της Δικαστικής Φυλακής Κορυδαλλού που έγιναν το 2001 έως τις αρχές του-2002 μέσα στα πλαίσια της έρευνας για την εκπόνηση της διδακτορικής μου διατριβής.

ΕΔΩ! η συνέχεια της ενδιαφέρουσας μελέτης!

8/11/2016. “Ο ΚΕΜΑΛΙΣΜΟΣ ΩΣ ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΧΙΤΛΕΡΙΣΜΟΥ”

on Τρίτη, 08 Νοεμβρίου 2016. Posted in Μελέτες

Γράφει ο Κωνσταντίνος Τσαπράζης, Πλωτάρχης ΠΝ

8/11/2016. “Ο ΚΕΜΑΛΙΣΜΟΣ ΩΣ ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΧΙΤΛΕΡΙΣΜΟΥ”

“ΑΛΛ’ΟΥΔΕΝ ΕΡΠΕΙ ΨΕΥΔΟΣ ΕΙΣ ΓΗΡΑΣ ΧΡΟΝΟΥ’’
ΣΟΦΟΚΛΗΣ 496-406 π.Χ.

Ι.ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Α. Σκοπός της εργασίας
Η παρούσα εργασία επιδιώκει να καταδείξει την συνάφεια και την σχέση μεταξύ του Κεμαλισμού και του Ναζισμού.
Πιο συγκεκριμένα επιθυμεί να αποδείξει ότι Ναζισμός εμπνεύστηκε συνολικά και έλαβε μαθήματα δράσεως ειδικότερα από τον Κεμαλισμό που υπήρξε τρόπον τινά πρόδρομος
και άτυπος καθοδηγητής του, κάτι που παρουσιάζεται σε ελάχιστες δημοσιευθείσες έως σήμερα μελέτες στην παγκόσμια βιβλιογραφία [1].
Η Ιστορία με την ευρεία έννοια του όρου είναι, θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε, ρεβιζιονιστική δηλαδή επιδιώκει την αναθεώρηση των ανθρωπίνων γνώσεων καθώς ο κόσμος και τα γεγονότα που συνθέτουν την Ιστορία του, τυγχάνουν ολοένα και μεγαλύτερης μελέτης και έρευνας.
Εν τούτοις όμως δεν θα πρέπει να μας προβληματίζει η εν λόγω διαδικασία καθόσον είναι άμεσα συνυφασμένη με την εξελικτική πορεία του ανθρωπίνου γένους.
Κατά μία έννοια το παρελθόν είναι το μόνο πράγμα που δυνάμεθα να ισχυριστούμε ότι γνωρίζουμε. Όλες οι ανθρώπινες γνώσεις προέρχονται από τη μελέτη του.
Συνεπώς όλες οι ανθρώπινες σκέψεις βασίζονται στην επανεξέταση του παρελθόντος.
Με την παρούσα εργασία επιδιώκεται να τεθεί ένα ακόμα λιθάρι στην προσπάθεια κατανόησης των αιτιών ενός φαινομένου παγκόσμιας διάστασης όπως ήταν αυτό της εμφάνισης του Χιτλερισμού στην Γερμανία της δεκαετίας του 30.Τον 19ο αιώνα ο Βρετανός Ιστορικός Τ.Σίλι είχε γράψει «Η Ιστορία είναι η πολιτική του παρελθόντος, ενώ η πολιτική αποτελεί την Ιστορία του παρόντος», άποψη που διατύπωσε και ο Χίτλερ όταν είπε «Η πολιτική είναι ιστορία εν εξελίξει». Κατά τον 20ο αιώνα άρχισε να διατυπώνεται η άποψη ότι η Ιστορία πρέπει να υπερκεράσει την πολιτική και ότι πρέπει να ασχοληθεί με τις μεγάλες μάζες των ανθρώπων.
Έτσι η ιστορική έρευνα και καταγραφή μετατράπηκε σε ένα είδος αναδρομικής κοινωνιολογίας ενώ διατυπώθηκαν μαρξιστικές θεωρήσεις σύμφωνα με τις οποίες κοινωνικές συνθήκες και οικονομικές δυνάμεις είναι οι παράγοντες που διαμορφώνουν την Ιστορία. Εν λόγω θεωρήσεις διαψεύδονται πλήρως και καθίστανται εντελώς ανεφάρμοστες στην περίπτωση του Χίτλερ αλλά και σε ολόκληρη την Ιστορία του Β Π.Π. Έτσι καθίσταται πλέον απαραίτητο το να εξετασθούν όλες οι παράμετροι εκείνοι που επηρέασαν στην δημιουργία του φαινομένου που οδήγησε στο μεγαλύτερο ιματοκύλισμα της παγκοσμίου Ιστορίας τουλάχιστον μέχρι σήμερα.
ΕΔΩ! η συνέχεια.

19/10/2016. ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ «Η ΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΣΥΡΙΑΣ»

on Τετάρτη, 19 Οκτωβρίου 2016. Posted in Μελέτες

Των Δασκαλάκη Ιπποκράτη, Kοψαχείλη Βασίλη, Μπαλτζώη Ιωάννη, Στεργίου Δημήτρη

19/10/2016. ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ «Η ΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΣΥΡΙΑΣ»

Ένα τροχαίο ατύχημα που προκάλεσε το θάνατο του Bassel al-Assad (1994), πρωτότοκου υιού του τότε Προέδρου Hafez al-Assad, ανέτρεψε την προσχεδιασμένη σειρά διαδοχής και οδήγησε τον δευτερότοκο, ειδικευόμενο οφθαλμίατρο Bashar al-Assad, από την ιατρική σχολή Western Eye του Λονδίνου στη στρατιωτική σχολή της Homs και μετά στην ανάληψη της εξουσίας της Συρίας (2000).Ο νέος Πρόεδρος ξεκίνησε την πορεία του με ελπιδοφόρα ανοίγματα στην πολιτική και οικονομική ζωή της χώρας και με ψήγματα φιλελευθεροποίησης του καθεστώτος. Όμως, τα απόνερα της αραβικής άνοιξης, η οικονομική δυσπραγία, η αδυσώπητη διαφθορά, η σκληρότητα του καθεστώτος και οι έξωθεν παρεμβάσεις, οδήγησαν το 2011 σε μια λαϊκή εξέγερση που σύντομα μετατράπηκε σε ανελέητο εμφύλιο πόλεμο.

ΕΔΩ!  η συνέχεια της Ανάλυσης!

19/10/2016. The Cost of G20 International Economic Coordination (IEC) During the Recent Global Crisis and Debt Power Politics: The Impact of the Fiscal Expansion on the G20 Relative Power, over the period 2009-2011.

on Τετάρτη, 19 Οκτωβρίου 2016. Posted in Μελέτες

Γράφει η Ισμήνη Πάττα, Διδάκτωρ Διεθνούς Πολιτικής Οικονομίας, Μέλος του ΕΛΙΣΜΕ

19/10/2016. The Cost of G20 International Economic Coordination (IEC) During the Recent Global Crisis and Debt Power Politics: The Impact of the Fiscal Expansion on the G20 Relative Power, over the period 2009-2011.

ABSTRACT:
From the crisis in 2007/8 up to 2011, the G20 achieved coordination through fiscal stimuli. Did this G20 economic cooperation, agreed at leaders’ level, succeed? What was the cost and how has it been distributed among the twenty most powerful economies? What are the short-term geopolitical consequences? The article focuses on the fiscal expansion, debt dynamics and their consequences for the G20 relative power, extending the analysis to include military–expenditure indicator. Thus it offers a new insight, since the outcome looks different when one considers both the military and economic power indicators instead of economic power alone. It argues: a) the cost of G20 economic coordination was unevenly distributed among partners; b) with regard to the overall impact of both crisis effects and crisis discretionary measures on the G20’s ‘hard’ and ‘soft’ power, the traditional partners of the USA such as Europe and Japan seem to be more negatively affected than the USA itself or the BRIC countries.

Continue Reading Here!

25/9/2016. Ο Γεωπολιτικός Ρόλος των Νησιών σε Ζητήματα Κυριαρχίας και Θαλασσίων Οριοθετήσεων: Οι περιπτωσιολογικές μελέτες της Μαύρης Θάλασσας, του Περσικό-Αραβικού Κόλπου και της Αρκτικής

on Σάββατο, 24 Σεπτεμβρίου 2016. Posted in Μελέτες

Πέτρος Σιούσιουρας*, Γεώργιος Χρυσοχού** και Μαρκέλλα Κουτσουράδη***

25/9/2016. Ο Γεωπολιτικός Ρόλος των Νησιών σε Ζητήματα Κυριαρχίας και Θαλασσίων Οριοθετήσεων: Οι περιπτωσιολογικές μελέτες της Μαύρης Θάλασσας, του Περσικό-Αραβικού Κόλπου και της Αρκτικής

  Περίληψη

HΣύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982 (UNCLOS) αποτελεί ένα διεθνές νομοθέτημα το οποίο, μεταξύ άλλων, διέπει και ρυθμίζει την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών των κρατών καθώς και τα ζητήματα που ανακύπτουν κατά τη διαδικασία οριοθέτησής τους. Στην παρούσα μελέτη αναλύονται τρεις περιπτωσιολογικές μελέτες, τουτέστιν της Μαύρης Θάλασσας, του Περσικό-Αραβικού Κόλπου και της Αρκτικής, όπου σχετικά πρόσφατα προέκυψαν ζητήματα κυριαρχικών δικαιωμάτων κατά τις διεκδικήσεις θαλασσίων ζωνών από τα όμορα κράτη, εστιαζόμενα στο γεωπολιτικό ρόλο συγκεκριμένων νησιών που επηρέαζαν ή και συνεχίζουν να επηρεάζουν τη διευθέτηση των οριοθετικών ζητημάτων μεταξύ των εν λόγω κρατών. Συνεπώς, η ανάλυση εστιάζει στις οριοθετήσεις των θαλασσίων ζωνών αλλά και πώς αυτές σχετίζονται με τις γεωπολιτικές επιδιώξεις και τα ζητήματα κυριαρχίας στις προαναφερθείσες περιοχές. Παράλληλα, επιχειρείται, στο βαθμό που αυτό είναι σχετικό και εφικτό, ο συσχετισμός των ανωτέρω περιπτωσιολογικών μελετών με τις ελληνοτουρκικές διενέξεις στο Αιγαίο Πέλαγος.

 Abstract

The United Nations Convention on the Law of the Sea (1982) consists an international law document regulating not only the delimitation of maritime zones such as Territorial Water, Continental Shelf and Exclusive Economic Zone, but also any arising issue during delimitation process. The present study analyzed three case studies, namely the Black Sea, the Persian-Arabian Gulf and the Arctic Sea, in which rather recently sovereignty claims issues, emerged within the maritime zones disputed by the neighboring countries. Therefore, this paper focuses on the geopolitical role of specific islands, which affected or continues to influence the settlement of boundary issues among the neighboring states. Consequently, the analysis centers on the delimitation of maritime zones and how the latter relate to the geopolitical aspirations and sovereignty issues in the aforementioned areas. At the same time, it attempts, as far as relevant and possible, the correlation of these case studies with the Greek-Turkish dispute in the Aegean Sea.

ΕΔΩ! Ολόκληρη η Μελέτη!

* Καθηγητής Γεωπολιτικής και Θαλασσίων Μεταφορών, Πανεπιστήμιο Αιγαίου, Τμήμα Ναυτιλίας και Επιχειρηματικών Υπηρεσιών, Καθηγητής Σχολής Εθνικής Άμυνας

**Διδάκτωρ Γεωπολιτικής και Διεθνούς Δικαίου Πανεπιστημίου Αιγαίου, Διδακτικό Προσωπικό Σχολής Ναυτικών Δοκίμων και Ναυτικής Σχολής Πολέμου

*** Υποψήφια Διδάκτωρ Τμήματος Ναυτιλίας και Επιχειρηματικών Υπηρεσιών Πανεπιστημίου Αιγαίου

 

<<  1 2 [34 5 6  >>